Postęp w przezskórnym leczeniu wad zastawkowych – wyniki pierwszego randomizowanego badania dotyczącego niedomykalności mitralnej

Leczenie chirurgiczne niedomykalności mitralnej polega na wymianie zastawki lub jej naprawie. Wymiana zastawki dwudzielnej jest zabiegiem chirurgicznym, do którego niechętnie kwalifikują kardiolodzy i kardiochirurdzy, co wynika m.in. z faktu, że wymiana zastawki wiąże się z większym ryzykiem operacyjnym niż naprawa zastawki, krótszym przeżyciem, większymi zaburzeniami funkcji lewej komory, ze zwiększonym ryzykiem infekcyjnego zapalenia wsierdzia i powikłań zakrzepowo-zatorowych.
Ryzyko operacyjne naprawy zastawki dwudzielnej jest nieduże, ale jej odległe wyniki nie zawsze są dobre, zwłaszcza gdy przyczyną jest choroba niedokrwienna. Należy pamiętać,że operacje naprawcze dotyczą nie tylko płatków zastawki i pierścienia, ale również obejmują aparat podzastawkowy. Wyniki naprawy zastawki ocenia się nie tylko na podstawie skuteczności zabiegu, ale również bierze się pod uwagę konieczność reoperacji w ciągu 5 lat od pierwszej operacji naprawczej.
Ocenia się, że niewiele ponad 20% chorych z istotną niedomykalnością mitralną jest leczonych operacyjnie. Dlatego trwają poszukiwania nieoperacyjnej metody naprawy zastawki dwudzielnej.