Streszczenie
Idea stymulacji RVOT jest stara jak historia stałej stymulacji serca – warto przypomnieć, że pierwszy stymulator został wszczepiony przez Furmana właśnie w drogę odpływu prawej komory. W późniejszych latach stymulatory wszczepiano jednak głównie w okolicy koniuszka prawej komory (RVA) z uwagi na prostotę zabiegu i doskonałe parametry elektryczne wszczepianych elektrod. Niemniej w przypadkach złych parametrów w koniuszku RVOT pozostawała alternatywnym miejscem do stałej stymulacji serca. Po publikacji wyników badań naukowych wykazujących niekorzystny wpływstymulacji koniuszka prawej komory naturalne stało się poszukiwanie korzystniejszych miejsc w obrębie prawej komory dla umiejscowienia elektrody: RVOT lub okolicy pęczka Hisa. Droga odpływu prawej komory pozostaje najczęściej wybieraną lokalizacją, na co wpływ niewątpliwie ma prostota zabiegu, stabilność elektrody oraz odpowiednie parametry elektryczne. Teoretyczne podstawy są zachęcające – elektroda znajduje się tuż nad przegrodą międzykomorową w niedalekim sąsiedztwie układu bodźcoprzewodzącego serca. Wyniki pierwszych prac z początku lat 90. porównujących stymulację z RVOT i RVA również były interesujące.
Dodaj do ulubionych