Doniesienia kliniczne ostatniego miesiąca

Na łamach American Heart Journal ukazał się artykuł na temat wartości prognostycznych systemów stratyfikacji ryzyka u pacjentów z chorobą niezabezpieczonego pnia lewej tętnicy wieńcowej poddawanych zabiegowi przezskórnej interwencji (percutaneus intervention, PCI). Lekarze z włoskiego ośrodka postanowili ocenić tzw. globalne ryzyko (global risk classification, GRC), uwzględniając zarówno profil kliniczny, jak i angiograficzny, odpowiednio wg EuroSCORE i SYNTAX Score.

Am Heart J 2010, 159:103-109

Nadmiar tkanki tłuszczowej istotnym czynnikiem ryzyka

Nadwaga jest istotnym czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Pacjenci z chorobami układu krążenia to również osoby szczupłe z prawidłowym wskaźnikiem masy ciała (BMI). Istnieją dane wskazujące na wpływ nadmiaru tkanki tłuszczowej na chorobowość niezależnie od masy ciała. Dlatego postawiono hipotezę, że wśród osób z prawidłowym BMI osoby z dużym procentowym udziałem tkanki tłuszczowej (body fat, BF%) są w grupie większego ryzyka zaburzeń kardiometabolicznych oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Eur Heart J 2010, 31:737-746

Wielonaczyniowa rewaskularyzacja w STEMI w przebiegu ciężkiej choroby wieńcowej poprawia rokowanie w odległej obserwacji w porównaniu z angioplastyką wyłącznie naczynia odpowiedzialnego za zawał

Obecne wytyczne u chorych z zawałem z uniesieniem odcinkaST (ST elevation myocardial infarction, STEMI) zalecają wykonanie pierwotnej plastyki odpowiedzialnej za zawał tętnicy (infarct related artery, IRA) i ewentualnie elektywną plastykę zmian w pozostałych naczyniach, zaś angioplastykę wielonaczyniową rezerwują dla chorych we wstrząsie. W kwietniowym numerze Heart przedstawiono wyniki interesującego badania, którego autorzy porównali strategie leczenia inwazyjnego pacjentów z zawałem STEMI i chorobą wielonaczyniową w kontekście odległego rokowania.

Heart 2010, 96:662-667

Terapia analogami hormonów tarczycy w przebiegu dyslipidemii leczonej statynami

Przedstawiamy Państwu wyniki interesującego badania, które wyznacza nowy kierunek terapii zaburzeń lipidowych. Autorzy badania podjęli się oceny zmian lipidogramu po włączeniu eprotiromu, analogu hormonów tarczycy, u chorych z hipercholesterolemią leczonych przewlekle statyną.

N Engl J Med 2010, 362:906-916

Miejsce próby wysiłkowej oraz tomografii komputerowej naczyń wieńcowych w diagnostyce stabilnej choroby wieńcowej

W poszukiwaniu optymalnej nieinwazyjnej metody diagnostyki stabilnej choroby wieńcowej (coronary artery disease, CAD) duńscy badacze przeprowadzili badanie porównujące czułość i swoistość próby wysiłkowej z angiografią naczyń wieńcowych metodą tomografii komputerowej (computed tomography angiography, CTA). Poprzednie badania, sugerujące przewagę CTA, dodatnią próbę wysiłkową definiowały z uwzględnieniem wyłącznie elektrokardiograficznych zmian odcinka ST, więc tym razem postanowiono dodatkowo uwzględnić także kryteria kliniczne i hemodynamiczne.

Am J Cardiol 2010, 105:773-779

Które elementy skali CHADS₂ i jakie inne czynniki silnie korelują z ryzykiem powstania skrzepliny w uszku lewego przedsionka u chorych z migotaniem przedsionków?

Odpowiedź na powyższe pytanie znajdą Państwo w badaniu opublikowanym w kwietniowym numerze American Heart Journal. W związku z dużym ryzykiem udaru w przebiegu migotania przedsionków (atrial fibrillation, AF) bezcenne jest narzędzie identyfikujące chorych największego ryzyka, którzy mają największe szanse na odniesienie korzyści z terapii antykoagulantem. Zespół pod kierownictwem prof. Waldemara E. Wysokińskiego poddał ocenie wartość predykcyjną skali CHADS₂ i jej poszczególnych składowych, a także typ, czas trwania AF oraz obraz echokardiograficzny dla ryzyka wystąpienia skrzepliny w uszku lewego przedsionka (left atrial appendage thrombus, LAAT) w grupie chorych z AF bez zastawkowej wady serca, nieleczonych przeciwkrzepliwie.

Am Heart J 2010, 159:665-671

Badanie RACE II – liberalna vs intensywna kontrola częstości rytmu serca w utrwalonym migotaniu przedsionków

Powrócimy jeszcze raz do wydarzeń z kongresu American College of Cardiology w Atlancie, którym poświęcone były Doniesienia kliniczne w poprzednim numerze Kardiologii po Dyplomie. Na zjeździe przedstawiono wyniki prospektywnego randomizowanego wieloośrodkowego badania porównującego 2 strategie kontroli częstości rytmu serca u chorych z utrwalonym migotaniem przedsionków. Celem badania było sprawdzenie hipotezy, czy liberalna kontrola nie jest mniej bezpieczna (analiza typu non-inferiority) w porównaniu z intensywną.

N Engl J Med 2010, 362:1363-1373

Pytanie bez odpowiedzi: w zawale z uniesieniem odcinka ST powikłanym wstrząsem kardiogennym lepsze CABG czy PCI?

Na łamach American Heart Journal opublikowano pracę dotyczącą terapii pacjentów we wstrząsie kardiogennym. W poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, czy optymalną strategią w leczeniu chorych z zawałem z uniesieniem odcinka ST powikłanym wstrząsem kardiogennym jest operacja pomostowania aortalno-wieńcowego (coronary artery by-pass graft, CABG), czy przezskórna angioplastyka (PCI), badacze dokonali przeglądu piśmiennictwa oraz anglojęzycznych publikacji z internetowych baz danych.

Am Heart J 2010, 159:141-147

Okołozabiegowy test progu stymulacji kardiowertera-defibrylatora – czy możemy od niego odstąpić?

Zalecaną i powszechnie stosowaną procedurą w trakcie implantacji kardiowertera-defibrylatora (ICD) jest test progu stymulacji (defibrillation threshold, DFT). Jego celem jest oznaczenie najmniejszej energii potrzebnej do przeprowadzenia skutecznej defibrylacji. Test polega na ocenie skuteczności defibrylacji stopniowo zwiększaną lub zmniejszaną energią w przerwaniu indukowanego migotania komór u pacjenta w znieczuleniu ogólnym. W ostatnim czasie zalety testu są jednak kwestionowane. W jednym z włoskich ośrodków przeprowadzono badanie oceniające wpływ testu DFT na przeżywalność i skuteczność terapii z implantacją ICD.

Am Heart J 2010, 159:98-102

Badanie ultrasonograficzne prawej żyły szyjnej wewnętrznej pozwala wykluczyć nadciśnienie w prawym przedsionku

Powszechnie stosowane metody oceny ciśnienia w prawym przedsionku (right atrial pressure, RAP) są inwazyjne. Badacze ocenili ultrasonograficzny test w diagnostyce podwyższonego RAP. Założyli, że skoro u osób z prawidłowym RAP w trakcie próby Valsalvy obserwuje się wzrost pola powierzchni przekroju (sectional area, CSA) prawej żyły szyjnej wewnętrznej (right internal jugular vein, RIJV) o 20%-30, u chorych z podwyższonym RAP zmiana pola powinna być mniejsza.

Am Heart J 2010, 159:421-427