Streszczenie
Niniejsze opracowanie stanowi przegląd metod oceny funkcji skurczowej LK, stworzono go na podstawie aktualnych zaleceń i praktyki klinicznej. Funkcję skurczową LK ocenia się w oparciu o takie parametry, jak: wymiary jam serca, grubość ścian, objętość, kurczliwość ogólna i odcinkowa, wybrane parametry doplerowskie. Zalecenia dotyczące sposobu ilościowej oceny tych parametrów zostały ujęte w raporcie wspólnej grupy roboczej American College of Cardiology (ACC), American Heart Association (AHA), American Society of Echocardiography (ASE) i European Association of Echocardiography (EAE).
Ocena wymiarów lewej komory i grubości jej mięśnia
Wielkość lewej komory i grubość jej ścian można zmierzyć w obrazowaniu jednowymiarowym (M-mode) lub dwuwymiarowym (2D). Podczas mierzenia techniką M-mode prawidłową kontrolę położenia znacznika (prostopadle do długiej osi LK) umożliwia jednoczesna rejestracja projekcji poprzecznej (SAX) w badaniu dwuwymiarowym (ryc. 1). Oś przekroju LK powinna odpowiadać najmniejszemu wymiarowi poprzecznemu, co można uzyskać, umieszczając znacznik pomiarowy na poziomie wierzchołków płatków zastawki mitralnej. W badaniu 2D LK należy mierzyć w projekcji przymostkowej długiej (LAX).
Zaletami badania metodą M-mode są dobra rozdzielczość czasowa i możliwość dokładnego różnicowania granicy mięśnia LK i struktur, np. nici ścięgnistych. Głównym ograniczeniem jest możliwość pomyłek wynikających ze skośnego położenia znacznika, szczególnie u osób z powiększeniem jam serca lub zniekształconą klatką piersiową. Zaletą techniki 2D jest właściwa orientacja osi przekroju lewej komory, co pozwala uniknąć zawyżenia pomiarów LK typowych dla badania jednowymiarowego.
Dodaj do ulubionych