Perforacja prawej komory u pacjentki z dwujamowym stymulatorem serca

Poprzez wenesekcję założono elektrody pasywne do uszka prawego przedsionka oraz do koniuszka prawej komory. Próba przeponowa impulsem 10V wykonana podczas zabiegu nie sprowokowała dolegliwości u pacjentki. W kontrolnym radiogramie wykonanym po zabiegu potwierdzono prawidłową lokalizację elektrod i wykluczono odmę opłucnej (ryc. 1). W badaniu echokardiograficznym zweryfikowano prawidłową lokalizację elektrod i nie wykazano obecności płynu w jamie osierdzia. Pacjentkę wypisano do domu w stanie dobrym, z prawidłowo gojącą się raną.
Po 10 dniach chora zgłosiła się do oddziału ratunkowego z powodu kłucia w okolicy lewego nadbrzusza, dolegliwości były zgodne z falą tętna. W badaniu radiologicznym klatki piersiowej wykazano prawidłową lokalizację elektrody przedsionkowej, natomiast elektrodę komorową uwidoczniono w lewym zachyłku przeponowym (ryc. 2). W badaniu echokardiograficznym wykazano dyslokację elektrody komorowej poza prawą komorę oraz stwierdzono płyn w jamie osierdzia o grubości warstwy do 3-4 mm. Wykonane następnie badanie TK klatki piersiowej potwierdziło perforację prawej komory przez elektrodę komorową z jej nadprzeponowym ułożeniem w zachyłku przednim, wzdłuż opłucnej (ryc. 3-6). W kolejnych badaniach echokardiograficznych nie wykazano zwiększania ilości płynu w jamie osierdzia. Po kilkugodzinnej obserwacji na oddziale chorą przekazano do kliniki kardiochirurgii.