Streszczenie

W czerwcowym wydaniu Kardiologii po Dyplomie przedstawiliśmy Państwu opublikowane na łamach Heart wyniki randomizowanego badania, w którym porównano trzy strategie inwazyjnego leczenia zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) u chorych z chorobą wielonaczyniową: strategię pierwotnej plastyki (pPCI) wyłącznie tętnicy odpowiedzialnej za zawał, strategię odroczoną – pPCI naczynia odpowiedzialnego za zawał z odroczoną PCI pozostałych naczyń, strategię wielonaczyniową – jednoczasowa pPCI tętnicy odpowiedzialnej za zawał i istotnych zmian w pozostałych tętnicach. W czasie obserwacji trwającej średnio 2,5 roku w grupie liczącej 214 chorych strategia wielonaczyniowa i odroczona w porównaniu z pPCI wyłącznie naczynia odpowiedzialnego za zawał (infarct-related artery, IRA) okazały się bezpieczne i wiązały się z mniejszym ryzykiem dużych niepożądanych zdarzeń sercowych (MACE).

Eur Heart J 2010; 31:1701-1707

Analiza populacji badania MERLIN-TIMI 36: nieutrwalony częstoskurcz komorowy u chorych z NSTEMI zwiększa ryzyko nagłego zgonu sercowego

W lipcowym numerze Circulation opublikowano wyniki obserwacji populacji badania MERLIN-TIMI 36 dotyczącej zależności między nieutrwalonym częstoskurczem komorowym (nonsustained ventricular tachykardia, nsVT) pojawiającym się po 48 godzinach od zawału bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) a nagłym zgonem sercowym (sudden cardiac death, SCD). Pierwotnie badanie zaplanowano w celu oceny wpływu ranolazyny vs placebo na rokowanie chorych z NSTEMI.

Circulation 2010; 122 (5):455-462


Niedobór żelaza niepokojącym zaburzeniem u chorych z przewlekłą skurczową niewydolnością serca

W wyniku współpracy kardiologów z Zabrza i Wrocławia powstała interesująca praca, w której badano związek niedoboru żelaza z gorszym rokowaniem pacjentów ze skurczową przewlekłą niewydolnością serca (chronic heart failure, CHF). U podłoża hipotezy zdaniem autorów leżą przesłanki biochemiczne i patofizjologiczne wskazujące na istotną rolę żelaza jako kofaktora enzymów oraz składnika hemoglobiny, mioglobiny, a także elementu łańcucha oddechowego. Przemawia to za dużym znaczeniem tego mikroelementu we wszystkich komórkach, a w szczególności tych o wysokim metabolizmie, np. kardiomiocytów. Pojawiły się doniesienia sugerujące, że niedobór żelaza bez jawnej niedokrwistości wiąże się z gorszym samopoczuciem i gorszą jakością życia.

Eur Heart J 2010; 31:1872-1880

Wartość diagnostyczna NT-proBNP w różnicowaniu płynu z jam opłucnej

Na łamach Heart opublikowano metaanalizę dotyczącą wartości diagnostycznej N-końcowego natriuretycznego peptydu mózgowego typu B (N-terminal pro-brain natriuretic peptide, NT-pro-BNP) w różnicowaniu charakteru płynu w jamie opłucnowej (wysięk, przesięk) u pacjentów z niewydolnością serca. Badacze dokonali przeglądu doniesień, które ukazały się do 24 września 2009 roku w internetowych bazach danych: Embase, Ovid, Web of Science, Cochrane oraz Medline. Używano następujących słów kluczowych: natriuretyczny peptyd mózgowy typu B, N-końcowy natriuretyczny peptyd mózgowy typu B, płyn w jamie opłucnej, niewydolność serca, czułość, swoistość. Wybrano prace w języku angielskim. Jakość metodologii badań oceniono przy użyciu skal STARD i QUADAS, służących do kontroli poprawności badań dotyczących metod diagnostycznych.

Heart 2010; 96:1207-1211


Związek ortostatycznych zaburzeń ciśnienia z ryzykiem wystąpienia chorób układu krążenia oraz uszkodzenia narządów w przebiegu nadciśnienia tętniczego

Występowanie i kliniczne znaczenie ortostatycznego wzrostu ciśnienia (orthostatic hypertension, OHT) pozostają niedoszacowane w populacji chorych z nadciśnieniem. Autorzy badania ocenili u tych chorych związek OHT oraz hipotensji ortostatycznej (orthostatic hypotension, OH) z ryzykiem choroby sercowo-naczyniowej (cardiovascular disease, CVD) oraz angiopatii nadciśnieniowej. Założyli, że OHT i OH ściśle korelują z typowym uszkodzeniem narządów w przebiegu nadciśnienia i chorobą sercowo-naczyniową u chorych z wywiadem nadciśnienia tętniczego.

Am J Hypertens 2010; 23:829-837

Wyniki retrospektywnej analizy chorych ze stabilną hemodynamicznie zatorowością płucną

Na łamach American Journal of Cardiology ukazała się interesująca praca, w której oceniono ryzyko zgonu pacjentów z zatorowością płucną niedużego ryzyka, tj. pacjentów stabilnych hemodynamicznie. Przedmiotem pracy była ocena zależności między stwierdzanym w badaniu echokardiograficznym poszerzeniem jamy prawej komory oraz wzrostem stężenia sercowej troponiny I (TnI) a ryzykiem zgonu.

Am J Cardiol 2010; 106:558-563


Ocena wpływu aktywnej rehabilitacji u pacjentów ze skurczową przewlekłą niewydolnością serca

Głównym objawem przewlekłej niewydolności serca (CHF) jest nietolerancja wysiłku, a przez to spadek jakości życia. Rehabilitacja pacjentów z CHF powinna stanowić integralną część procesu terapeutycznego. Angielscy badacze dokonali przeglądu prac bazy Medline, EMBASE, Cochrane Library w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie o wpływ ćwiczeń fizycznych w ramach rehabilitacji kardiologicznej chorych z niewydolnością serca na jakość życia.

Eur J Heart Fail 2010; 12:706-715

Skala ryzyka GRACE i nieenzymatyczne biomarkery w ocenie odległego rokowania chorych z bólem w klatce piersiowej

Warto zwrócić uwagę na przydatność skali GRACE (Global Registry of Acute Coronary Events) oraz nieenzymatycznych biomarkerów, takich jak NT-pro-BNP, cystatyna C, białko C-reaktywne (CRP) oraz różnicujący czynnik wzrostu 15 (GDF-15) w ocenie odległego rokowania u chorych z bólem w klatce piersiowej. Populacja pacjentów z bólem w klatce piersiowej jest zróżnicowana, podobnie lista przyczyn tego stanu. Jak słusznie zwracają uwagę autorzy pracy opublikowanej na łamach American Heart Journal, ważne jest zarówno prognozowanie rokowania wczesnego, pozwalające wyłonić najbardziej zagrożonych pacjentów, jak i odległego.

Am Heart J 2010; 160:88-94

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa – czy odstąpimy od sztucznych oddechów?

W New England Journal of Medicine przedstawiono wyniki wieloośrodkowej, randomizowanej próby, w której porównano skuteczność resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) u osób z zatrzymaniem krążenia (NZK) w zależności od schematu postępowania złożonego wyłącznie z uciskania klatki piersiowej lub z uciskania i sztucznych oddechów. Autorzy założyli, że skuteczność RKO prowadzonej przez przypadkowych świadków zdarzenia obejmująca wyłącznie uciskanie jest skuteczniejsza od klasycznej RKO z naprzemiennie wykonywanymi uciskaniem i oddechami. Przesłanką tej hipotezy były badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych, w których u osobników z pierwotnie sercową przyczyną zatrzymania krążenia wykazano przewagę RKO złożonej z samych ucisków.

N Engl J Med 2010; 363:423-433

Badanie ATHENA: analiza post hoc pacjentów z zastoinową niewydolnością serca

Donedaron jest nowym lekiem należącym do IV grupy leków antyarytmicznych wg klasyfikacji Vaughana-Williamsa. Przeznaczony jest dla pacjentów z migotaniem przedsionków (atrial fibrillation, AF) w celu kontroli rodzaju rytmu, jak również częstości rytmu. Jest pozbawionym jodu analogiem amiodaronu, który może wkrótce zastąpić. Jego największą zaletą jest brak typowych dla amiodaronu działań niepożądanych – niekorzystnego wpływu na metabolizm tarczycy, zwłóknienia płuc.

Eur Heart J 2010; 31:1717–1721

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (1 MB)