Streszczenie
W ostatnich kilkunastu latach nastąpił gwałtowny rozwój terapii farmakologicznej oraz kardiologii interwencyjnej. Skutkiem jest zwiększona przeżywalność pacjentów, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego. Wspomniana grupa chorych z przewlekłymi chorobami stanowi olbrzymie wyzwanie dla systemu opieki zdrowotnej. Kardiologia oparta wyłącznie na terapii farmakologicznej oraz interwencyjnej nie jest w pełni skuteczna. Chorobom układu krążenia można zapobiegać. Zgodnie ze stanowiskiem Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego „Obciążenie związane z chorobami układu sercowo-naczyniowego można zmniejszyć przez: wczesne rozpoznawanie, odpowiednie postępowanie terapeutyczne, rehabilitację, oraz prewencję, w tym zmiany stylu życia”.
Chorzy, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego, wymagają znacznego zaangażowania. Celem naszego działania jest poprawa jakości życia oraz podwyższenie wydolności fizycznej. Praca z chorymi ma na celu zapobieganie wystąpieniu kolejnego incydentu sercowo-naczyniowego. Działania rehabilitacyjne mają skłonić ich do regularnego przyjmowania leków oraz zachęcić do zdrowego trybu życia. Rehabilitacja kardiologiczna jest działaniem wielokierunkowym. Charakterystyczne jest to, że rehabilitacja pacjentów kardiologicznych cechuje się pierwszą klasą zaleceń w grupie chorych z chorobą wieńcową. Jest to stanowisko Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznegoi amerykańskich towarzystw AHA oraz ACC.
Rehabilitacja kardiologiczna cechuje się bardzo korzystnym stosunkiem kosztów do efektywności leczenia pacjentów z niewydolnością serca lub chorobą wieńcową. Wynika to głównie ze zmniejszonej częstości wtórnych hospitalizacji. W porównaniu z innymi metodami prewencji lub terapii (terapia hipolipemizująca, implantacja układów stymulujących, kardiologia interwencyjna) rehabilitacja kardiologiczna jest znacznie bardziej ekonomiczna przy uwzględnieniu rocznych kosztów przeznaczonych na uratowanie jednego życia ludzkiego.
Dodaj do ulubionych