Streszczenie
Rozpoznanie sarkoidozy serca wydaje się najtrudniejszym elementem diagnostyki w przebiegu choroby podstawowej. Przyżyciowo sarkoidozę w sercu rozpoznaje się u 5-30% pacjentów. W badaniach sekcyjnych u pacjentów z sarkoidozą zajęcie serca obserwuje się w 20-30% przypadków. W Japonii ten odsetek chorych sięga aż 60% i jest odpowiedzialny za większość zgonów w przebiegu sarkoidozy. W krajach zachodnich sarkoidoza serca jest drugą najczęstszą przyczyną zgonów w przebiegu tej choroby układowej. Obecnie nie dysponujemy żadnym pojedynczym testem diagnostycznym ani złotym standardem, który pozwoliłby wiarygodnie w 100% potwierdzić lub wykluczyć sarkoidozę serca. Ostatnie publikacje i prace dowodzą, że badanie serca metodą rezonansu magnetycznego (cardiac magnetic resonance, CMR) z dożylnym podaniem paramagnetycznego środka kontrastowego wykazuje największą czułość i swoistość w ocenie nacieków serca w przebiegu sarkoidozy. CMR jest również według autorów prac najlepszą metodą służącą do potwierdzenia obecności choroby oraz do oceny jej ewentualnej aktywności i monitorowania zmian w przebiegu terapii. Z drugiej strony CMR jest od niedawna stosowany w diagnostyce obrazowej w kardiologii i w przypadku sarkoidozy wymaga jeszcze wielu badań, przede wszystkim z powodu często niecharakterystycznych objawów prezentowanych w badaniach, często niepowiązanych z objawami klinicznymi chorego.
Dodaj do ulubionych