Epikardialna ablacja RF arytmii komorowej w okolicy lewej przedniej żyły międzykomorowej w leczeniu kardiomiopatii arytmicznej. Znaczenie współpracy interdyscyplinarnej przy trudnościach diagnostycznych i leczniczych

Pierwszą sesję ablacji zakończono z powodu nasilonego krwawienia z dróg rodnych, a drugi zabieg z powodu niemożności uzyskania dostępu epikardialnego z nakłucia pod wyrostkiem mieczykowatym. Trzeci zabieg ablacji zaplanowano w znieczuleniu ogólnym i zabezpieczeniu w ośrodku kardiochirurgicznym z możliwością wytworzenia dostępu laparoskopowego torakochirurgicznego do osierdzia. Epikardialne położenie arytmii potwierdzono, mapując żyły epikardialne przez zatokę wieńcową i dokonując skutecznej ablacji w żyle przedniej międzykomorowej w odcinku graniczącym z uszkiem lewego przedsionka i górnym pierścieniem mitralnym. W obserwacji odległej stwierdzono odwrotny remodeling lewej komory i ustępowanie cech kardiomiopatii arytmicznej oraz zmian poablacyjnych, co potwierdzono w badaniu rezonansu magnetycznego serca (artykuł w dziale Diagnostyka obrazowa w styczniowym numerze Kardiologii po Dyplomie 2011; 10 (1): 93-96). Przypadek dokumentuje znaczenie współpracy interdyscyplinarnej elektrofizjologów, anestezjologów, kardiochirurgów i radiologów przy ocenie nietypowej lokalizacji arytmii i trudnościach w leczeniu zaburzeń rytmu serca.