Streszczenie
Patologia morfologiczna lub czynnościowa może dotyczyć płatków zastawki mitralnej – przedniego i tylnego, pierścienia mitralnego, otaczającego mięśnia LA, nici ścięgnistych oraz mięśni brodawkowatych z przylegającymi segmentami mięśnia LV. Celowy zatem wydaje się podział niedomykalności mitralnej (mitral regurgitation, MR) w zależności od:
- etiologii: niedokrwienna i inna niż niedokrwienna,
- mechanizmu powstania: organiczna i czynnościowa,
- czasu powstania: ostra i przewlekła.
Według danych z The Euro Heart Survey on Valvular Heart Disease, europejskiego rejestru wad zastawkowych serca, do głównych przyczyn organicznej, innej niż niedokrwienna, MR należą: zmiany degeneracyjne (61,3%), reumatyczne (14,2%), wady wrodzone i powikłania pozapalne (10%) oraz zwyrodnienie śluzowate, kolagenozy i stosowanie niektórych leków (w tym zmniejszających łaknienie). Przykładem organicznej niedokrwiennej MR jest fala zwrotna powstająca wskutek pęknięcia mięśnia brodawkowatego w przebiegu ostrego zawału mięśnia sercowego. W MR czynnościowej morfologia MV jest prawidłowa, a fala zwrotna powstaje w wyniku nieprawidłowej czynności aparatu MV wskutek upośledzenia funkcji LV na tle innym niż niedokrwienne (w przebiegu kardiomiopatii) lub niedokrwiennym (w przebiegu choroby wieńcowej).
Epidemiologia, przebieg naturalny i leczenie niedomykalności mitralnej
MR jest drugą najczęstszą nabytą zastawkową wadą serca. Według danych z The Euro Heart Survey on Valvular Heart Disease pacjenci z izolowaną MR stanowią około 25% całej populacji objętej rejestrem. Zmniejszenie częstości występowania gorączki reumatycznej, postęp w leczeniu farmakologicznym i interwencyjnym choroby wieńcowej oraz wydłużenie życia w krajach uprzemysłowionych spowodowały stopniową zmianę udziału poszczególnych etiologii w powstawaniu MR. Istotnym zjawiskiem jest wzrost liczby chorych z czynnościową MR wynikającą z rozstrzeni LV niezależnie od jej pochodzenia. Dotyczy to zwłaszcza niedokrwiennej MR, która w przebiegu ostrej lub przewlekłej choroby wieńcowej często pozostaje nierozpoznana.
Dodaj do ulubionych