Streszczenie
Starszy wiek – dodatkowy element do oceny ryzyka i korzyści leczenia towarzyszącego interwencjom
Postęp w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych (OZW) polega nie tylko na rozwoju interwencji, ale również na jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych i przeciwtrombinowych. Zalecenia ESC dokładnie definiują jakie leki podać w określonych sytuacjach. Część chorych z powodu chorób współistniejących wymaga przewlekłego leczenia doustnymi antykoagulantami, antagonistami witaminy K. Postęp w leczeniu schorzeń towarzyszących zwiększa jednocześnie ryzyko krwawień. A leczymy coraz starszych chorych, dlatego publikujemy artykuł dr. Artura Dziewierza i prof. Dariusza Dudka na temat ryzyka powikłań krwotocznych w OZW u osób w podeszłym wieku. Autorzy omawiają możliwości oceny ryzyka krwawień, technikę zabiegu u chorych z grupy zwiększonego ryzyka i zasady leczenia przeciwpłytkowego i przeciwzakrzepowego w tej populacji. Wiadomo, że przetaczanie krwi również pogarsza rokowanie chorych. Autorzy słusznie zalecają indywidualizację decyzji o przetoczeniu krwi, zwłaszcza gdy stężenie hemoglobiny (Hb) wynosi>8 g/dl, a hematokryt (Ht)>25%. Hematolodzy są nawet restrykcyjniejsi – zalecają przetaczanie krwi przy stężeniu Hb <6 g/dl, kiedy prawdopodobieństwo powikłań wynikających z niedokrwistości jest duże. Populacja chorych, o której mówimy, jest jednak szczególna. Niedokrwistość u chorych z istotnymi zmianami w tętnicach wieńcowych jest dodatkowym, niezależnym czynnikiem nasilającym bóle wieńcowe, mogącym być przyczyną zwiększenia strefy niedokrwienia. Dodatkowo w starszym wieku może być przyczyną niedokrwienia ośrodkowego układu nerwowego ze wszystkimi możliwymi następstwami: zaburzeniami orientacji, a nawet psychozami. Należy pamiętać, że niedokrwistość może również powodować nieme niedokrwienia narządów i tkanek.
Dodaj do ulubionych