Streszczenie
Opis przypadku
Przedstawiamy historię 83-letniego mężczyzny po zawale serca ściany przedniej (1995 r.) powikłanym jej tętniakiem, z pozawałową niewydolnością serca w klasie III według NYHA (obecnie EF wynosiła 25%, stężenie NTproBNP – 5510,0 pg/ml [norma do 450]), po angioplastyce gałęzi przedniej zstępującej (w 2006 r.), po implantacji ICD (2006 r.) i wymianie urządzenia z powodu końcowej fazy pracy baterii (2011 r.). Bieżącym problemem były liczne interwencje kardiowertera-defibrylatora spowodowane ustawicznym częstoskurczem komorowym (ryc. 1). W wywiadzie pacjent miał ponadto napadowe migotanie przedsionków (ryc. 2), przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, przebył radioterapię z powodu nowotworu krtani (1992 r.) i operację zaćmy oka lewego (01.2011 r.). Z uwagi na nawracające utrwalone częstoskurcze komorowe niepoddające się leczeniu farmakologicznemu zdecydowano o zakwalifikowaniu pacjenta do ablacji RF podłoża arytmii. W badaniu echokardiograficznym serca uwagę zwracała skrzeplina w lewej komorze (ryc. 3). Mimo intensyfikacji leczenia przeciwkrzepliwego skrzeplina nie uległa zmniejszeniu (ryc. 4-5). W badaniu echokardiograficznym serca wykonanym 18.03.2011 r. od strony segmentu koniuszkowego lewej komory stwierdzono przyścienną dobrze zorganizowaną skrzeplinę o wymiarach 2,5 × 0,7 cm. Z tego powodu podjęto decyzję o ablacji epikardialnej.