Wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji 2010 – co nowego?

W tym krótkim przeglądzie nowości i zmian w wytycznych ograniczymy się do wybranych zagadnień z zakresu podstawowych (basic life support, BLS) i zaawansowanych (advanced life support, ALS) czynności reanimacyjnych u dorosłych, elektroterapii (defibrylacja, kardiowersja, stymulacja) i wczesnego postępowania w przypadku podejrzenia ostrego zespołu wieńcowego (OZW).
W porównaniu z poprzednimi wytycznymi można zauważyć pewien zwrot w kierunku postrzegania postępowania resuscytacyjnego jako całości i w związku z tym większy nacisk na integrację i płynność podejmowanych działań w celu zwiększenia ich skuteczności.

Podstawowe czynności reanimacyjne

Poprzednie zalecenia wprowadziły zmianę stosunku liczby uciśnięć klatki piersiowej i oddechów ratunkowych w trakcie resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) na 30:2, co oznacza, że po każdych 30 uciśnięciach klatki piersiowej należy wykonywać 2 oddechy. Aktualne wytyczne z 2010 roku nie zmieniają tego zalecenia, co wpisuje się w tendencję jak największego uproszczenia schematu RKO. Jednocześnie twórcy zaleceń z 2010 roku jeszcze bardziej niż poprzednio podkreślają wagę prawidłowego wykonywania uciśnięć klatki piersiowej i oddechów ratowniczych (jakość RKO). Uciskanie klatki piersiowej powinno być prowadzone z częstością co najmniej 100/minutę (ale nie większą niż 120/min), każde uciśnięcie powinno być głębokie na ok. 5 cm, a zwolnienie nacisku ma pozwolić na powrót klatki piersiowej do pozycji wyjściowej przy jednoczesnym minimalizowaniu przerw między kolejnymi uciśnięciami.