Streszczenie
Echokardiografia dwuwymiarowa umożliwia ocenę wielkości guza, jego związku ze strukturami otaczającymi, jego konsystencji i ruchomości. I chociaż nie jest metodą odzwierciedlającą budowę histologiczną guza, to świetnie nadaje się do wykluczenia innych struktur wewnątrzsercowych (skrzepliny, wegetacje, struktury anatomiczne, inne celowo umieszczone w sercu elementy). Obrazowanie za pomocą ultradźwięków nieuchronnie łączy się z generowaniem artefaktów. Dodatkowe echa rzutujące się na jamy serca powinny w pierwszej kolejności być ocenione pod kątem artefaktów. Następnie należy ustalić, czy pochodzą one od struktur anatomicznych (np. tętniak przegrody międzyprzedsionkowej), czy elementów umieszczonych w sercu w przebiegu leczenia (np. elektrody), które mogą imitować guzy wewnątrzsercowe (ryc. 1-3). Najczęściej spotykane struktury w jamach serca niebędące patologicznymi guzami zestawiono w tabeli 1.
Guzy serca
Podstawowy podział guzów serca obejmuje guzy pierwotne i wtórne. Guz pierwotny (łagodny lub złośliwy) wywodzi się ze struktur serca i daje objawy hemodynamiczne związane z upośledzeniem napełniania lub opróżniania, natomiast guzy wtórne to guzy przerzutowe. Częstość występowania guzów w populacji ogólnej jest różna i zależy m.in. od złośliwości guza (tab. 2, 3) oraz wieku chorych (tab. 4). Umiejscowienie guza w określonej jamie serca lub strukturze może ułatwić różnicowanie między np. skrzepliną a guzem. Wiedza o topografii guzów serca pochodzi głównie z badań autopsyjnych lub ocen okołooperacyjnych (ryc. 9). Dane pochodzące z największego publikowanego rejestru przedstawiono na rycinie 3. Różnicowanie między skrzepliną a guzem serca jest istotne, ponieważ decyduje o sposobie leczenia chorego i określa rokowanie. Skrzepliny wielkością, strukturą i umiejscowieniem mogą naśladować niektóre guzy łagodne i złośliwe.
Dodaj do ulubionych