Streszczenie
Odsetek pacjentek z chorobami serca może jednak wzrastać, wraz ze zwiększaniem się wieku kobiet zachodzących w ciążę i co się z tym częściowo wiąże – częstszym występowaniem obciążającego wywiadu otyłości, nadciśnienia, palenia tytoniu czy cukrzycy. Istotną grupą pacjentek są chore z wadami serca. O ile w ubiegłych dekadach istotny problem stanowiły pacjentki z wadami zastawkowymi pochodzenia reumatycznego, obecnie coraz częściej w codziennej praktyce lekarskiej spotyka się ciężarne z wadami wrodzonymi po korekcie kardiochirurgicznej. Ze względu na brak randomizowanych badań z udziałem ciężarnych wytyczne dotyczące leczenia pacjentek w ciąży z chorobami układu krążenia oparte są głównie na doświadczeniu klinicznym, metaanalizach dotyczących niewielkich grup pacjentek oraz opiniach ekspertów. Publikowane standardy dotyczące poszczególnych jednostek chorobowych i leczenia chorób układu krążenia u ciężarnych są skąpe.
Zmiany fizjologiczne w prawidłowej ciąży
Prawidłowy przebieg ciąży wiąże się z występowaniem zmian hemodynamicznych, które mają istotne znaczenie w przypadku współistniejących chorób układu krążenia. Najważniejsze zmiany hemodynamiczne przedstawiono w tabeli 1. Już w pierwszym trymestrze, od około 5 tygodnia, dochodzi do wzrostu objętości krążącej krwi i częstości rytmu serca o 11-15%. To prowadzi do wzrostu pojemności minutowej o 30%. Kolejna zmiana to zmniejszenie oporu naczyniowego o 21-30% oraz spadek rozkurczowego, a w mniejszym stopniu również skurczowego ciśnienia tętniczego. W drugim trymestrze następuje istotne nasilenie opisywanych zmian. Nadal gwałtownie zwiększa się objętość krwi krążącej, a czynność serca pozostaje przyspieszona w podobnym stopniu jak pod koniec I trymestru. Rośnie również pojemność minutowa, sięgając 130-160% wartości sprzed ciąży. Wzrost ten jest dość gwałtowny do 24 tygodnia, następnie utrzymuje się na stabilnym poziomie. W tym okresie ciąży nadal maleje systemowy opór naczyniowy i obniża się ciśnienie tętnicze rozkurczowe.
Dodaj do ulubionych