Prostatektomia radykalna czy baczna obserwacja pacjentów z wczesnym rakiem gruczołu krokowego?

Komentarz W 2008 r. autorzy związani z SPCG-4 (Scandinavian Prostate Cancer Group Study 4) opublikowali doniesienie, z którego wynikało, że u pacjentów z wczesnym rakiem gruczołu krokowego (stadium cT1-T2, nowotwór dobrze lub średnio dobrze zróżnicowany, PSA [prostate specific-antigen] <50 ng/ml) radykalna prostatektomia w porównaniu z baczną obserwacją (watchful waiting) wydłuża okres przeżycia całkowitego (OS – overall survival) i przeżycia swoistego dla raka gruczołu krokowego (CSS – cause-specific survival). Przeżywalność całkowita uwzględnia zgony z przyczyn innych niż rak stercza, przeżywalność swoista dla raka stercza uwzględnia tylko zgony z powodu raka stercza. W artykule „Radical prostatectomy versus watchful waiting in early prostate cancer” Anna Bill-Axelson i wsp. podsumowują wyniki programu SPCG-4 po kolejnych 3 latach obserwacji. Dla mediany czasu obserwacji równej 12,8 lat radykalna prostatektomia pozostaje metodą leczenia związaną z dłuższym przeżyciem całkowitym i dłuższym przeżyciem swoistym dla raka gruczołu krokowego niż metoda bacznej obserwacji. Dodatkowo, co wydaje się niezwykle istotne, wyższość radykalnej prostatektomii daje się zauważyć również w grupie chorych z nowotworem o niskim stopniu ryzyka (PSA <10 ng/ml, stopień zróżnicowania komórkowego nowotworu w skali Gleasona <7).