Streszczenie
WYNIKI: W całej grupie badanej śmiertelność była większa wśród osób starszych (12,80 vs 8,99%). W przypadku pacjentów leczonych trombolitycznie śmiertelność i ryzyko wystąpienia krwawienia śródmózgowego były większe u chorych powyżej 80 roku życia (odpowiednio 16,9 vs 11,5%, iloraz szans 1,56 [95% PU 1,35-1,82] i 5,73 vs 4,40%, iloraz szans 1,31 [95% PU 1,03-1,67]).
W wieloczynnikowej analizie regresji logistycznej wykazano, że wystąpienie krwotoku śródmózgowego (iloraz szans 2,24 [95% PU 1,89-2,65]) było związane z większą śmiertelnością, ale nie ze stosowaniem leczenia trombolitycznego (iloraz szans 1,14 [95% PU 0,98-1,33]).
PODSUMOWANIE: Mimo większej śmiertelności w grupie osób w podeszłym wieku stosowanie leczenia trombolitycznego nie stanowi czynnika predykcyjnego wystąpienia zgonu, wiąże się jednak z dużym ryzykiem krwawienia śródmózgowego.
SŁOWA KLUCZOWE: powikłania, epidemiologia, tromboliza
Zaawansowany wiek jest znanym czynnikiem ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu, a zapadalność na tę chorobę rośnie wraz ze starzeniem się. Blisko połowa wszystkich przypadków udaru dotyczy osób powyżej 70 roku życia, a 1/4 – powyżej 85 roku życia. Wyniki badania Oxford Vascular Study wykazały 12 razy większą zapadalność na udaru osób w wieku powyżej 85 lat w porównaniu z młodszą populacją. Podobnie według Canadian Stroke Network 1/3 Kanadyjczyków z udarem mózgu przekroczyła 80 rok życia. Udar niedokrwienny mózgu u osób w podeszłym wieku jest poważnym problemem nie tylko ze względu na większą zapadalność, ale również na związaną z nim większą niesprawność. Dlatego ważna jest ocena starszej populacji, zwłaszcza przy dostępności różnych metod profilaktyki i interwencji terapeutycznych. Mimo że aktualne wytyczne nie określają wieku jako kryterium wyłączenia z leczenia trombolitycznego, jego stosowanie u osób w podeszłym wieku z udarem niedokrwiennym stało się przedmiotem dyskusji. Jest to spowodowane głównie tym, że w większości pionierskich badań randomizowanych, w tym w badaniu National Institute of Neurological Disorders and Stroke, pacjentów w podeszłym wieku wykluczano z analizy. Ponadto osoby starsze obciążone są większym ryzykiem wystąpienia krwawienia śródmózgowego. Dlatego leczenie trombolitycznie, mimo największej w tej grupie wiekowej zapadalności na udar niedokrwienny mózgu, jest u nich stosowane rzadziej. Dostępność wytycznych postępowania i coraz większe doświadczenie lekarzy w stosowaniu leczenia trombolitycznego sprawiły, że autorzy założyli, że najprawdopodobniej rośnie rozpowszechnienie stosowania tego rodzaju leczenia u osób starszych w różnych szpitalach w Stanach Zjednoczonych. Zamiarem autorów była ocena śmiertelności i częstości występowania krwawienia śródmózgowego w czasie hospitalizacji, które były związane z leczeniem trombolitycznym udaru niedokrwiennego mózgu u osób w podeszłym wieku. Próbowano również ocenić trendy związane ze stosowaniem leczenia trombolitycznego w tej grupie wiekowej, które mogą odzwierciedlać krzywą uczenia się lekarzy i obycie z leczeniem udaru u osób w podeszłym wieku.
Dodaj do ulubionych