Streszczenie
Wprowadzenie
Na podstawie badań epidemiologicznych ocenia się, że od 0,4 do 0,8% Europejczyków choruje na padaczkę. Najprawdopodobniej w Polsce jest około 200 000-300 000 takich osób. Tylko u nieco ponad dwóch trzecich z nich udaje się uzyskać kontrolę napadów przy leczeniu farmakologicznym przez czas dłuży niż 5 lat. U pozostałych ok. 20-30% nie udaje się uzyskać pełnej kontroli napadów. Należy oczekiwać, że 25-50% pacjentów, u których nie uzyskało się kontroli napadów, zwykle z zespołami padaczkowymi opornymi na leki, kwalifikuje się do leczenia operacyjnego padaczki. Niewiele zmieniło wprowadzanie nowych leków przeciwpadaczkowych, na przykład opracowanych w ostatnich 20 latach do leczenia napadów pierwotnie uogólnionych, które okazały się mniej skuteczne od kwasu walproinowego. Wieloletnia nieskuteczna farmakoterapia wywiera niekorzystny wpływ psychospołeczny wywołany przewlekłą chorobą, którego może nie zmienić nawet ustąpienie napadów po leczeniu neurochirurgicznym. Brak kontroli napadów upoważnia do rozpoznania oporności na leczenie i rozważenia możliwości leczenia operacyjnego padaczki, zwłaszcza w zespołach padaczkowych, w których najczęściej leki przeciwpadaczkowe są nieskuteczne.
Padaczka oporna na leczenie farmakologiczne, co dalej?
Ze względu na konieczność podejmowania decyzji terapeutycznych, m.in. w celu ustalenia wskazań do leczenia neurochirurgicznego padaczki, podejmowane były wielokrotnie próby zdefiniowania lekooporności. W 2010 roku Międzynarodowa Liga Padaczkowa zaproponowała definicję padaczki opornej oraz odpowiadającej na leczenie, uwzględniając przebieg choroby (tab. 1). Wiadomo od dawna, że istota oporności na leczenie farmakologiczne sprowadza się do braku kontroli napadów mimo odpowiedniego leczenia farmakologicznego przez co najmniej kilkalat od rozpoznania padaczki. Powyższą definicję warto byłoby uzupełnić o skuteczne leczenie padaczki z kontrolą napadów, ale za cenę istotnego obniżenia jakości życia w związku z objawami polekowymi. Warto dodać, że w wielu zespołach padaczkowych z napadami ogniskowymi (częściowymi) początkowa dobra odpowiedź na farmakoterapię w dzieciństwie i okresie dorastania niekoniecznie będzie utrzymywała się w wieku dorosłym.
Dodaj do ulubionych