Ocena metod leczenia i czynników rokowniczych u dzieci z wrodzoną niedrożnością przewodu nosowo-łzowego

Wyniki

Badaną grupę tworzyło 350 chorych (162 chłopców [46%]), u których wykonano w sumie 454 zabiegi chirurgiczne przewodu nosowo-łzowego. Średni wiek w chwili zabiegu wyniósł 32,6±22,1 miesiąca (zakres od 12 do 132 miesięcy). Ogólny wskaźnik skuteczności wyniósł 84,8%. Zgłębnikowanie wykonano 188 razy, a jego skuteczność osiągnęła 80,3%, natomiast po 266 zabiegach intubacji jej skuteczność wyniosła 88%.

Podsumowanie

W porównaniu ze zgłębnikowaniem intubacja dróg łzowych częściej była skuteczna u chorych z obustronną wrodzoną niedrożnością przewodu nosowo-łzowego, dotkniętych zespołem Downa, po przebytym ostrym zapaleniu worka łzowego, a także wówczas, gdy zabiegu nie poprzedzono masażem, a w trakcie operacji stwierdzono tzw. ciasne zwężenie lub zwężenie umiejscowione w miejscu innym niż zastawka Hasnera. W tych grupach chorych obciążonych zwiększonym ryzykiem należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od intubacji przewodu nosowo-łzowego.

Dwoma najczęstszymi zabiegami chirurgicznymi stosowanymi w leczeniu chorych z wrodzoną niedrożnością przewodu nosowo-łzowego (nasolacrimal duct obstruction, NLDO) są zgłębnikowanie dróg łzowych oraz ich intubacja rurką silikonową. Zdaniem wielu chirurgów zgłębnikowanie jest najskuteczniejsze i u chorych z wrodzoną NLDO rozpoczynają leczenie od tego zabiegu. Opisywana skuteczność zgłębnikowania dróg łzowych jest jednak zmienna. Intubację dróg łzowych zachowuje się zwykle dla chorych, u których zgłębnikowanie okazało się nieskuteczne, natomiast jest ona zabiegiem pierwotnym u starszych dzieci lub chorych na zespół Downa. Opublikowane w piśmiennictwie dane dotyczące skuteczności tej metody również są zmienne.
Z uwagi na rozbieżności w ocenie skuteczności obu metod kontrowersje budzi to, którą z nich zastosować w pierwotnym leczeniu chorych z wrodzoną NLDO. Przeprowadzono też stosunkowo niewiele badań oceniających wpływ czynników ryzyka występujących przed operacją lub w jej trakcie na skuteczność zabiegu. Autorzy uwzględnili te czynniki ryzyka oraz badali skuteczność zgłębnikowania i intubacji dróg łzowych. Uzyskane wyniki powinny ułatwić praktykującym lekarzom wybór właściwej pierwotnej metody leczenia chorych z NLDO.