Streszczenie
OSTATNIE ODKRYCIA
W trzech prospektywnych badaniach II fazy, podczas których w pierwszej lub drugiej linii leczenia stosowano gemcytabinę podawaną w stałych dawkach wraz z docetakselem, uzyskano duże odsetki obiektywnych odpowiedzi terapeutycznych. W randomizowanym badaniu skojarzenie tych leków okazało się skuteczniejsze niż monoterapia gemcytabiną w aspekcie uzyskania obiektywnych odpowiedzi, wydłużenia czasu przeżycia bez progresji nowotworu i przeżycia całkowitego chorych na mięsaki tkanek miękkich, z których większość otrzymywała wcześniej leki cytotoksyczne. Podczas prospektywnego badania II fazy po zastosowaniu tego schematu całkowitą odpowiedź uzyskano u czworga spośród 10 dzieci chorych na mięsaki. W niewielkim prospektywnym badaniu II fazy, przeprowadzonym z udziałem kobiet poddanych doszczętnej resekcji mięśniakomięsaka gładkokomórkowego macicy w I, II, III lub IV stopniu zaawansowania, uzupełniające leczenie gemcytabiną i docetakselem skutkowało odsetkiem 2-letniego przeżycia bez progresji nowotworu, który wydawał się większy niż w historycznych grupach kontrolnych.
PODSUMOWANIE
Podawanie gemcytabiny w stałej dawce oraz docetakselu znajduje uzasadnienie w leczeniu chorych na zaawansowane mięsaki tkanek miękkich. Wybór tego schematu jest korzystny w pierwszej lub drugiej linii leczenia chorych na zaawansowane mięśniakomięsaki gładkokomórkowe macicy. Trwają badania oceniające rolę adiuwantowego leczenia gemcytabiną i docetakselem chorych po doszczętnym usunięciu ograniczonych do macicy mięśniakomięsaków gładkokomórkowych o wysokim stopniu złośliwości.
SŁOWA KLUCZOWE
docetaksel, gemcytabina, mieśniakomięsak gładkokomórkowy, mięsak
WPROWADZENIE
Możliwości leczenia systemowego chorych na zaawansowane mięsaki tkanek miękkich są ograniczone. Znaczące odsetki obiektywnych odpowiedzi obserwowano po zastosowaniu zaledwie kilku leków, ale żaden z nich nie skutkował wyleczeniem nawet niewielkiej liczby chorych. Chociaż doksorubicyna w połączeniu lub bez ifosfamidu jest podstawowym lekiem stosowanym u chorych na wiele typów histologicznych zaawansowanych mięsakówtkanek miękkich, uznaną metodą stało się podawanie schematu kojarzącego gemcytabinę z docetakselem, zwłaszcza w przypadku mięśniakomięsaków gładkokomórkowych. Przedstawiono przesłanki uzasadniające stosowanie schematu gemcytabina-docetaksel w praktyce klinicznej oraz dane wskazujące na skuteczność tego programu u chorych na mięsaki tkanek miękkich.
Dodaj do ulubionych