Leczenie hormonem wzrostu dzieci przyjmujących przewlekle kortykosteroidy

Badacze z Robert Debre Teaching Hospital w Paryżu, we Francji, włączył i 30 dzieci, uzależnionych od przyjmowania glikokortykosteroidów z powodu młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (juvenile idiopathic arthritis, JIA), do trwającego 3 la­ta randomizowanego badania z grupą kon­trolną, którego celem było określenie wpływu rekombinowanego czynnika wzro­stu (recombinant growth hormone, rhGH) na utrzymanie wzrostu, budowę ciała i mine­ralizację kości. W chwili rozpoczęcia badania wszystkie dzieci byty przed okresem dojrzewa­nia i od 12-15 miesięcy przyjmowaty prednizon w dawce 0,2 mg/kg/24 h lub większej. Chorych przydzielono losowo do grupy przyjmuącej rhGH (w dawce 0,46 mg/kg/ty­dzień w podawanym codziennie podskórnym wstrzyknięciu przez trzy lata) lub do grupy, w której nie stosowano rhGH (po 15 chorych w każdej z grup). Wszystkich uczestników oce­niali endokrynolodzy i reumatolodzy dziecięcy, wyjściowo oraz co pół roku w trakcie badania. Podczas każdej wizyty zapisywano wzrost, ma­sę ciafa, BMI, prędkość wzrastania oraz stan dojrzewania. Rokrocznie oceniano wiek kost­ny, zaś wyjściowo i na zakończenie badania wykonywano radiologiczne zdjęcie kręgosłupa piersiowo lędźwiowego. W końcowym okresie badania porównywano różnicę między grupa­mi w skali wzrostu uwzględniającej standardo­we odchylenie (SD score, SDS). W ciągu 3 lat trwania badania średnie zwiększenie SDS wzrostu było istotnie więk­sze w grupie leczonej rhGH, +0,37±1,5 SDS, w porównaniu z grupą kontrolną, -0,96± 1,2 SDS (p=0,04). Średnia prędkość wzrastania powróciła do wartości prawidłowych w pierw­szym roku przyjmowania rhGH po czym utrzymywała się w granicach normy, nato­miast w grupie kontrolnej w ciągu pierwszych dwóch lat trwania badania utrzymywała się wyraźnie poniżej normy, a w trzecim roku po­wróciła do wartości prawidłowych. Wpraw­dzie w grupie leczonej rhGH średnie stężenie IGF-1 w osoczu stopniowo się zwiększało, przyjmowaniu leku nie towarzyszył o jednak przyspieszenie dojrzewania kości. Wyniki do­tyczące JIA, masy tłuszczowej oraz mineralizacji kości nie różniły się istotnie między grupami. Insulinemię na czczo - odpowiednik insulino-oporności - częściej obserwowano wprawdzie wśród otrzymujących rhGH, w żadnej z grup nie była jednak konieczna terapia insuliną. Au­torzy uznali, że wczesne rozpoczęcie podawa­nia rhGH chorym na JIA normalizuje ich wzrost przed okresem dojrzewania i zachowuje po­tencjał wzrostu. Komentarz: Surendra Varma, MD, FAAP Texas Tech University Health Sciences Center, Lubbock, TX. Komentarz nie oma­wia produktu/urządzenia dostępnego na rynku, niedopuszczoł nego do stosowania ani będącego przedmiotem badań. Przedstawione badanie porusza ważne zagad­nienie kliniczne, jakim są zaburzenia wzrostu u dzieci chorujących na JIA i wymagających przewlekłej terapii kortykosteroidami. We wcześniejszych badaniach poświęconych JIA w tej grupie chorych podawanie rhGH rozpo­czynano później, gdy u dzieci stwierdzano opóźnienie wzrostu z powodu trwającej od lat choroby i przyjmowania glikokortykosteroidów. Podejmowanie leczenia w tym okresie sprawiał o, że osiągnięcie prawidłowe­go wzrostu w wieku dorosłym było mało prawdopodobne. Wczesna interwencja jest zatem atrakcyjną opcją.