Kontakty z nietypowymi zwierzętami hodowanymi w domu oraz zwierzętami w miejscach publicznych – zagrożenie dla dzieci

Aby to zagrożenie zminimalizować, opracowano materiały edukacyjne, stworzono zasady i wytyczne. Pediatrzy, lekarze weterynarii oraz inni specjaliści z dziedziny ochrony zdrowia mogą udzielić porad dotyczących wyboru zwierzęcia, a także zapobiegania przenoszeniu chorób od nietypowych zwierząt hodowanych w domu oraz bytujących w miejscach publicznych. W większości gospodarstw domowych w Stanach Zjednoczonych jest 1 lub więcej zwierząt. Ogólnokrajowe badania przeprowadzone przez American Pet Products Manufacturers Association wykazały, że liczba amerykańskich gospodarstw domowych, w których trzyma się 1 lub więcej zwierząt, zwiększyła się z 56%w 1988 roku do 63% (71,1 miliona domów) w 2007 roku. Psy hoduje się w 44,8 miliona gospodarstw domowych, koty – 38,4 miliona, rybki akwariowe – 14,2 miliona, ptaki – 6,4 miliona, małe zwierzęta – 6 milionów, konie– 4,3 miliona, a ryby morskie – 0,8 miliona gospodarstw. Ogółem wydatki na zwierzęta domowe w Stanach Zjednoczonych oceniono w 2007 roku na 40,8 miliarda dolarów. W minionych latach zwiększyła się liczba rodzin, które zdecydowały się na hodowanie nietypowych zwierząt. Wielu właścicieli zwierząt oraz osoby, które się właśnie decydują na posiadanie zwierzęcia w domu, nie zdają sobie sprawy z potencjalnego ryzyka, które stwarzają niektóre z ich pupili, zwłaszcza te nietypowe. To ryzyko związane jest ze zmianami charakterystyki fizycznej i behawioralnej w chwili osiągania dojrzałości przez te zwierzęta. Pediatrzy, lekarze weterynarii i inni pracownicy opieki zdrowotnej mają wyjątkową rolę, jeśli chodzi o możliwość udzielania porad dotyczących właściwego wyboru zwierzęcia, informowania o bezpiecznej hodowli i odpowiedzialności, a także minimalizowania zagrożeń dla niemowląt i dzieci.