Streszczenie
Marketing DCT farmaceutyków jest tematem wzbudzającym wiele emocji wśród producentów leków, agencji rządowych, grup konsumenckich, organizacji zajmujących się zarządzaniem ochroną zdrowia a także lekarzy. Od 1995 roku, od kiedy amerykańska Food and Drug Administration (FDA) zezwoliła na większą swobodę w promocji leków, temat ten wzbudza coraz większe zainteresowanie. Spośród wszystkich grup zawodowych biorących udział w debacie, lekarze często pozostawali w centrum uwagi. Są oni postrzegani przez grupy konsumentów jako eksperci w dziedzinie wiedzy o chorobach i ich leczeniu, ale również, przez niektórych, jako osoby zaangażowane w nieuczciwe praktyki firm farmaceutycznych. Marketing DCT nie tylko utwierdza to błędne postrzeganie, lecz prowadzi także do wewnętrznych konfliktów w środowisku lekarskim, gdy pacjenci domagają się przepisania określonych leków. Wiele instytucji ubezpieczeniowych ograniczyło refundację niektórych postaci leków, co może być przyczyną konfliktu w sytuacji, gdy pacjenci proszą o przepisanie określonych, reklamowanych w danym momencie leków, które nie są refundowane przez ich ubezpieczenie. Tło historyczne Chociaż obecnie marketing DCT wzbudza żywe zainteresowanie, w Stanach Zjednoczonych zjawisko to istnieje od prawie 300 lat. W 1708 roku Nicholas Boone, po raz pierwszy w historii, umieścił w bostońskiej gazecie reklamę chronionego patentem leku. Przez następne 230 lat reklamy, które zachęcały do kupna leków na wiele dolegliwości – od łupieżu po niewierność małżeńską – można było znaleźć w magazynach, gazetach oraz na objazdowych promocjach leków. W 1938 roku Kongres Stanów Zjednoczonych uchwalił ustawę nadające Food and Drug Administration prawo kontroli informacji o lekach a Federal Trade Commission (FTC) prawo kontroli reklamy farmaceutyków. Następną zmianą prawną była przyjęta w 1962 roku poprawka Kefauvera-Harrisa dotycząca ochrony konsumentów przed reklamą farmaceutyków. Zgodnie z nią nadzór nad reklamą leków został przekazany FDA, która ustaliła wymagania podobne do obowiązujących obecnie, to jest wykaz przeciwwskazań do podawania leku, skuteczność działania, profil działań niepożądanych oraz dyskusję dotyczącą zagadnień opłacalności leczenia. Praktycznie wszystkie reklamy leków, były kierowane do lekarzy.