Psychologiczne następstwa operacji bariatrycznych u nastolatków z otyłością olbrzymią

Pod opieką wielospecjalistycznego zespołu chirurgiczne leczenie stosuje się coraz częściej u młodzieży z otyłością olbrzymią. Operacja bariatryczna zazwyczaj prowadzi do wyraźnego spadku masy ciała oraz eliminuje lub redukuje zaburzenia współistniejące. Często u nastolatków po zmniejszeniu masy ciała zachodzą istotne życiowe zmiany w obszarach, które mogą w pozytywny lub czasem negatywny sposób zmieniać jakość życia. Znajomość tych złożonych zmian może pomóc tym nastolatkom osiągnąć długoterminową korzyść. Empiryczne badania dotyczące psychospołecznych następstw u nastolatków, mimo swej doniosłości, są ograniczone. Aktualne wyniki potwierdzają tezę, zgodnie z którą operacje bariatryczne przynoszą korzyści tej populacji, lecz zanim będzie można dziecięcą chirurgię bariatryczną oficjalnie usankcjonować w leczeniu tej populacji o specjalnych potrzebach, niezbędne są bardziej rygorystyczne badania, uwzględniające prospektywne zbiory danych oraz obserwację długoterminową.  W Stanach Zjednoczonych epidemiologiczne wskaźniki otyłości u dzieci są najgorsze na świecie. Do najwyższych kosztów otyłości mogą się jednak przyczyniać oddziaływania psychologiczne, wynikające z napiętnowania przez społeczeństwo oraz dyskryminacji. Społeczne uprzedzenia względem otyłości rozpowszechniają się; nazwano je ostatnią akceptowaną formą dyskryminacji. Otyłość ma szczególnie niszczący psychospołeczny wpływ na nastolatków, a jego oddziaływanie może rozciągać się na okres dorosłości. Znane są doniesienia, że jeśli ograniczy się otyłość do okresu dzieciństwa, to można zminimalizować jej niekorzystne następstwa psychospołeczne, ale bez radykalnej interwencji szanse, że otyłość olbrzymia u nastolatków przetrwa do wieku dorosłego, wynoszą prawie 100% Obecnie 17% młodych Amerykanów cierpi na otyłość, a oczekuje się, że jej rozpowszechnienie będzie stopniowo wzrastać przynajmniej do 2010 roku. Zwiększyło się również nasilenie otyłości u młodzieży. Dziś najcięższe dzieci są wyraźnie cięższe niż te z w poprzedniego pokolenia. Otyłość olbrzymia dotyczy 4% dzieci (tab. 1), które prawdopodobnie pozostaną otyłe w dorosłości, zwłaszcza jeśli przynajmniej jedno z rodziców również jest otyłe. Medyczne konsekwencje otyłości są dobrze udokumentowane i obejmują wcześniejszy zgon, skracając długość życia osób otyłych o 5-20 lat. Epidemia otyłości niweluje postępy medyczne, które w innym wypadku zwiększyłyby długość życia. Koszty epidemii otyłości dziecięcej również są uciążliwe. W Stanach Zjednoczonych roczne wydatki na hospitalizację związane z dziecięcą otyłością i chorobami współistniejącymi potroiły się w ciągu minionych 20 lat, osiągając poziom ponad 127 milionów USD.