Streszczenie
W artykule przedstawiamy wyniki ostatnich badań kontrolowanych, w których oceniano skuteczność nowych leków w terapii zaburzeń lękowych. Obecnie lekami pierwszego rzutu w farmakoterapii większości zaburzeń lękowych, w tym zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (obsessive-compulsive disorder, OCD), zaburzenia lękowego uogólnionego (generalized anxiety disorder, GAD), zaburzenia stresowego pourazowego (posttraumatic stress disorder, PTSD), zaburzenia lękowego z napadami paniki i zespołu lęku społecznego (social anxiety disorder, SAD) są inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (serotonin reuptake inhibitors, SRI). Znaczna część pacjentów nie w pełni reaguje na odpowiednią próbę leczenia SRI. Na przykład u 40-60% osób z OCD objawy nadal występują po leczeniu. Benzodiazepiny są szeroko stosowane w leczeniu zaburzenia lękowego z napadami paniki, GAD i SAD, jednak ich stosowanie wiąże się z działaniami niepożądanymi, m.in. w postaci niekorzystnego wpływu na funkcje poznawcze, zespołem odstawiennym i zagrożeniem nadużywaniem leków z tej grupy. Stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i inhibitorów monoaminooksydazy ogranicza niekorzystny profil działań niepożądanych. Skutkiem tego jest coraz większe zainteresowanie oceną właściwości przeciwlękowych leków już stosowanych (np. przeciwpsychotycznych i przeciwdrgawkowych), a także nowych leków, które modyfikują zespoły receptorów GABA-ergicznych (kwasu γ-aminomasłowego), serotoninergicznych i glutaminergicznych. W tym artykule dokonano przeglądu opublikowanych kontrolowanych badań, w których oceniano skuteczność już stosowanych i nowych leków w terapii zaburzeń lekowych. Większość wspomnianych leków nie została zarejestrowana przez FDA do leczenia zaburzeń lękowych. Wyjątek stanowi duloksetyna (zarejestrowana do leczenia GAD) i f luwoksamina o kontrolowanym uwalnianiu (w postaci CR; zarejestrowana do leczenia OCD i SAD).
Dodaj do ulubionych