Streszczenie
Trwają jednak badania nad wieloma lekami do terapii zaburzeń nastroju. Agomelatyna jest agonistą receptorów melatoninowych MT1 i MT2 i antagonistą receptora serotoninowego 5-HT2C, który znajduje się w III fazie badań. Wilazodon, będący obecnie w III fazie badań klinicznych, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny, wykazującym również działanie agonistyczne wobec receptorów 5-HT1A . Trwają również badania nad potrójnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego, które selektywnie hamują wychwyt zwrotny serotoniny, noradrenaliny i dopaminy. Trwają również badania nad lekami, których mechanizm działania nie zależy bezpośrednio od wpływu na funkcje monoaminergiczne. Oceniano skuteczność antagonistów receptorów glukokortykoidów i antagonistów czynnika 1 uwalniającego kortykotropinę, które mają modulować oś podwzgórze-przysadka-nadnercza w depresji jednobiegunowej. Leki modyfikujące układ glutaminergiczny, takie jak riluzol i ketamina, były oceniane w leczeniu depresji w przebiegu jedno- i dwubiegunowych zaburzeń nastroju. W artykule dokonano przeglądu argumentów i dowodów przemawiających za stosowaniem tych proponowanych leków w terapii zaburzeń nastroju. Jest silna potrzeba opracowania nowych, skutecznych metod leczenia zaburzeń nastroju. W badaniu STAR*D (Sequenced Treatment Alternatives to Relieve Depression) relacjonowano skumulowany odsetek remisji w wysokości 67% po czterech etapach terapeutycznych. Nie dość jednak, że 33% pacjentów nie osiągnęło remisji, to wśród pacjentów, którzy uzyskali remisję w trzecim lub czwartym etapie częstość nawrotów wynosiła od 41 do 50%. Podobnie w Systematic Treatment Enhancement Program for Bipolar Disorder wykazano, że zaledwie 58,5% chorych doświadczających epizodów maniakalnych, mieszanych lub depresyjnych osiągało stan poprawy wolny od objawów w ciągu 2-letniej obserwacji, a z tych, u których udało się to uzyskać, u 48,5% dochodziło do nawrotów. Obydwa finansowane przez National Institute of Mental Health (NIMH) badania, których celem było wypracowanie leczenia opartego na najlepszej praktyce, dostosowanego do pacjentów w rzeczywistych warunkach, dostarczyły dobrego obrazu skuteczności leków stosowanych obecnie w zaburzeniach nastroju. Niektórzy autorzy sugerują, że od wielu dziesiątków lat nie stworzono prawdziwie rewolucyjnego leku do terapii zaburzeń nastroju. Leki rejestrowane ostatnio przez FDA do leczenia jedno- i dwubiegunowych zabu- rzeń nastroju były to związki już wcześniej zarejestrowane do leczenia innych zaburzeń lub opracowane ponownie preparaty lub metabolity już dostępnych leków. Farmakologiczne leczenie zaburzeń nastroju pozostaje jednak obszarem intensywnych i ekscytujących badań. Oceniano wiele pomysłów, które wydają się obiecujące. Niektóre rodzą nadzieję na poszerzenie istniejących paradygmatów w psychofarmakologii zaburzeń nastroju.
Dodaj do ulubionych