Leczenie psychospołeczno-środowiskowe choroby Alzheimera

Leczenie psychospołeczno-środowiskowe objawów behawioralnych zaczyna być postrzegane jako atrakcyjna i bezpieczna opcja terapeutyczna. Zastosowanie takiego podejścia może łagodzić zaburzenia behawioralne w przebiegu choroby i zmniejszać stres opiekuna, a także przyczynić się do zmniejszenia kosztów udzielanych świadczeń. Choroba Alzheimera znacząco wpływa na jakość życia zarówno pacjentów, jaki opiekunów. Stosowane metody leczenia zwykle skupione są na postępowaniu farmakologicznym mającym na celu poprawę pamięci lub spowolnienie postępu choroby. Nie ma dzisiaj skutecznego leczenia tej choroby. Aktualne wysiłki badawcze koncentrują się na czynnikach farmakologicznych i biologicznych mogących leczyć i potencjalnie zapobiegać rozwojowi choroby. Ponadto zwiększone zainteresowanie budzą interwencje psychospołeczno-środowiskowe mogące leczyć objawy behawioralne, potencjalnie zapobiegać oraz leczyć objawy behawioralne i afektywne związane z depresją i urojeniami spotykanymi w chorobie Alzheimera. Z perspektywy ryzyka i korzyści leczenia takie interwencje niefarmakologiczne są pożądanym dodatkiem i atrakcyjnym podejściem, szczególnie do objawów behawioralnych i afektywnych w przebiegu choroby Alzheimera. Leczenie farmakologiczne jest zawsze reakcją na zachowania destrukcyjne, które szybko muszą znaleźć się pod kontrolą, by zmniejszyć ryzyko wyrządzenia szkód pacjentowi i jego opiekunom. Podejście psychospołeczne można uznać za proaktywne. Badanie dotyczące tego zagadnienia są ograniczone i rzadkie. Niniejszy artykuł opisuje aktualne koncepcje związane z prewencją i leczeniem psychospołeczno-środowiskowym objawów behawioralnych i afektywnych oraz poprawą jakości życia. Leczenie psychospołeczne i środowiskowe Koncepcja interwencji psychospołecznej zakłada, że odniesienie się do społecznych i środowiskowych problemów jednostki i reakcja na nie stwarza możliwość zapobiegania lub minimalizowania konsekwencji choroby. Interwencje te okazały się korzystne w leczeniu, między innymi, udarów, cukrzycy, choroby wieńcowej i otyłości. Zdrowy tryb życia oraz strategie redukcji stresu, takie jak dieta, stosowanie witamin, ćwiczeń, jogi i medytacji, pomagały w zapobieganiu lub opóźnianiu rozwoju choroby i utrzymaniu zdrowia. Ta sama koncepcja może być odniesiona do choroby Alzheimera, w której czynniki ryzyka takie, jak zaawansowany wiek i ryzyko genetyczne lub rodzinne, nie mogą być zmienione. Pod tym względem rozwinięto wiele programów i protokołów mających na celu promocję zdrowego starzenia się mózgu i długowieczności odnoszących się do prewencji choroby Alzheimera i innych rodzajów otępienia (między innymi terapie oparte na stymulacji mózgu).