Streszczenie
Działają one objawowo lub umożliwiają stabilizację zaburzeń poznawczych na okres od kilku miesięcy do kilku lat. Wydaje się zatem, że prewencja pierwotna w tej chorobie jest świętym Graalem, a opracowanie jej skutecznych metod mogłoby zmniejszyć zagrożenie chorobą. Nie jesteśmy w stanie kontrolować wszystkich czynników ryzyka choroby Alzheimera, jednak możemy ingerować w niektóre z nich. Pojawia się coraz więcej dowodów na to, że w chorobie Alzheimera i otępieniu naczyniopochodnym znaczącą rolę odgrywają czynniki ryzyka chorób naczyniowych, takie jak brak systematycznych ćwiczeń fizycznych, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, dieta bogata w tłuszcze, duże stężenie cholesterolu i otyłość. Ich wpływ na rozwój otępienia zależy od cech genetycznych, środowiska i stylu życia pacjenta. Nie ma przekonujących dowodów pozwalających sformułować wiążące rekomendacje zasad prewencji pierwotnej otępienia. W żadnym z badań poświęconych prewencji pierwotnej choroby Alzheimera nie udało się opóźnić rozwoju choroby. Lekarze mogą jednak zalecać pewne działania, mogące ograniczyć wpływ niektórych czynników ryzyka choroby Alzheimera, jak na przykład zmniejszenie stężenia cholesterolu i homocysteiny, obniżenie podwyższonego ciśnienia tętniczego, kontrola cukrzycy, zwiększenie spożycia ryb, ograniczenie zawartości tłuszczu w diecie i zalecanie wypijania umiarkowanych ilości czerwonego wina. Wstęp Choroba Alzheimera należy do chorób neurodegeneracyjnych. Powoduje postępującą i nieodwracalną utratę neuronów w różnych rejonach mózgu i charakteryzuje się deficytami pamięci oraz zaburzeniami w jednej z innych domen poznawczych (afazja, apraksja, agnozja, funkcje wykonawcze). Jej objawy muszą powodować pogorszenie funkcjonowania w stosunku do stanu wyjściowego w zakresie upośledzającym codzienne funkcjonowanie i niezależność pacjentów. Zapadalność na chorobę Alzheimera waha się od 0,5 do około 4% rocznie zależnie od wieku. W metaanalizie danych na temat rozpowszechnienia choroby Alzheimera w Stanach Zjednoczonych sugerowano wzrost chorobowości od 1% w grupie osób w wieku 65-69 lat do 13-17% u osób w wieku od 85 do 89 lat i 24-31% u osób w wieku90-94 lat. Rozpowszechnienie otępienia, w tym choroby Alzheimera, na całym świecie szacowane jest na 24,3 miliony osób, z 4,6 miliona nowych przypadków rocznie. Szacuje się, że jeśli nie zostaną opracowane skuteczne metody interwencji do 2050 roku liczba chorych zwiększy się czterokrotnie. Dostępne metody leczenia zmniejszają nasilenie objawów lub, częściej, stabilizują narastanie zaburzeń poznawczych na okres od kilku miesięcy do kilku lat. Żadna z dostępnych metod terapii nie jest w stanie zapobiegać rozwojowi choroby Alzheimera, a tym samym spowodować zmniejszenie liczby nowych przypadków tej choroby. Wydaje się zatem, że w chorobie Alzheimera celem ostatecznym jest prewencja pierwotna. Rozwój choroby Alzheimera zależy od wielu czynników. Nie jesteśmy w stanie kontrolować ich wszystkich, możemy jednak wpłynąć na niektóre z nich. Skutki modyfikacji pewnych szczególnych czynników ryzyka u danego pacjenta zależą od jego cech genetycznych, środowiska i stylu życia.
Dodaj do ulubionych