Streszczenie

Wprowadzenie

Mimo istotnych postępów w terapii dużej depresji (major depressive disorder, MDD) depresja lekooporna (treatment-resistant depression,TRD) nadal stanowi poważny problem zdrowia publicznego. Ocenia się, że około 15% chorych na MDD nie reaguje na konwencjonalne leczenie i w ich przypadku depresję można uznać za lekooporną. Kolejne próby farmakoterapii podejmowane w celu znalezienia skutecznej metody leczenia zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i stanowią istotne obciążenie zdrowotne, społeczne i ekonomiczne.
Coraz więcej danych przemawia za tym, że substancje o działaniu antagonistycznym w stosunku do receptora N-metylo-d-asparginianowego (NMDA) pozwalają na istotne i szybkie zmniejszenie nasilenia objawów u chorych na MDD. W dwóch randomizowanych badaniach kontrolowanych – w jednym z nich brały udział także osoby z TRD – wykazano, że pojedyncza iniekcja ketaminy cechuje się szybkim działaniem przeciwdepresyjnym u chorych z MDD. Nie ma jednak dostępnych danych lub ogólnych wytycznych, które dotyczyłyby optymalnego dawkowania ketaminy, częstości jej podawania lub długości przerw w dawkowaniu leku, gdyby chciało się uzyskać trwałą remisję. Opisany przypadek wskazuje na odpowiedni sposób dawkowania i może służyć jako wskazówka w celu uzyskania trwałej remisjiu osób z TRD.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (300 KB)