Streszczenie
Ale byłby to wniosek pochopny, ponieważ trafiają do nas pacjenci rzadko przyjmowani gdzie indziej, szczególnie gdy zgłaszają się z historią samookaleczeń, licznych prób samobójczych, wielu pobytów na oddziałach ogólnopsychiatrycznych. Pacjenci z nerwicą łatwiej znajdują specjalistyczne instytucje z wypracowanymi metodami leczenia i psychoterapię o różnych podejściach, dokładnie opisaną skutecznością leczenia i wreszcie farmakoterapią. Może więc nie chodzi o to, że pacjentów z nerwicą jest mniej, ale raczej o to, że do nas nie docierają, natomiast pacjenci z zaburzeniami osobowości, szczególnie z tymi głębszymi, tak. W zespołach nerwicowych i zaburzeniach osobowości metodą leczenia z wyboru jest psychoterapia – jako leczenie przyczynowe – oraz farmakoterapia. Bardzo często leczenie to jest kojarzone. Rozróżnienie między nerwicą a zaburzeniami osobowości czasami nie powoduje większych trudności, szczególnie gdy objawy są ewidentne (tab. 1). Jeżeli chodzi o głębsze zaburzenia osobowości, są to takie objawy jak:
• samookaleczenia: cięcie skóry, drapanie, przypalanie, także bicie się np. po twarzy, ale też piercing,
• próby samobójcze: najczęściej przez zażycie leków, także łącznie z alkoholem,
• zachowania antyspołeczne: kradzieże, bójki, agresja słowna,
• nadużywanie: leków, alkoholu, innych substancji psychoaktywnych.
Oczywiście nadużywanie leków, piercing, uzależnienie od alkoholu to objawy mogące się pojawić także w przypadku nerwic, lecz wówczas są zdecydowanie mniej nasilone (tab. 2).