Streszczenie
Około 1972 roku Archie Cochrane z Cochrane Library zaczął wyrażać zaniepokojenie, że wiele decyzji dotyczących leczenia nadal opiera się na "przeczuciu" lub"dobrej intuicji". W poczuciu Cochrane'a intuicja powinna czerpać z wyników najlepszych dostępnych badań. Psychiatrię przez cały okres jej rozwoju charakteryzowało podejście ideologiczne i kontrowersje. Ta specjalizacja często była postrzegana jako cechująca się niską kompetencją. Z powodu tych zastrzeżeń psychiatria była jedną z pierwszych dyscyplin klinicznych, w której przeprowadzono randomizowane badania kontrolowane i z jawnym entuzjazmem podchodzono do schematu eksperymentalnego. Obecnie dostępna jest wyjątkowa liczba dowodów dotyczących zdrowia psychicznego, jednak lekarze powinni mieć możliwość łatwego i szybkiego wyszukiwania potrzebnych informacji. Głównymi barierami w wykorzystywaniu dowodów bieżących badań w praktyce klinicznej są czas i umiejętności. Trudno jest pozyskać całą wiedzę dotyczącą współczesnych badań, a psychiatra wyposażony w całą współczesną wiedzę pozostaje postacią mityczną. Psychiatrzy muszą mieć jakiś sposób, żeby przesiać te badania, przyswoić ich treść oraz działać zgodnie z ich wynikami dla dobra pacjentów.
Psychiatria oparta na dowodach
Pojęcie medycyny opartej na dowodach zostało po raz pierwszy wykorzystane na początku lat 90. XX wieku przez Davida Sacketta z McMaster University w Kanadzie. Medycyna oparta na dowodach polega na "sumiennym, precyzyjnym i rozsądnym wykorzystywaniu bieżących najlepszych dowodów przy podejmowaniu decyzji dotyczących poszczególnych pacjentów". Podstawą tego podejścia jest integrowanie indywidualnego doświadczenia klinicznego z najlepszymi dostępnymi dowodami z aktualnych badań.
Praktykowanie medycyny opartej na dowodach w psychiatrii składa się z kilku ważnych elementów. Podejście to można podzielić na cztery proste etapy (ramka 1). Pierwszym krokiem jest sformułowanie pytania dotyczącego choroby pacjenta, na które można odpowiedzieć; następnym - poszukiwanie odpowiedzi; trzecim - krytyczna ocena uzyskanych dowodów pod względem ich trafności i znaczenia. Czwarty etap polega na podejmowaniu przez lekarzy decyzji klinicznych na podstawie integrowania dowodów z ich własnym doświadczeniem, a także wartościami i preferencjami pacjenta. Wszystko to służy poprawie leczenia pacjenta w zwykłych codziennych okolicznościach. Pierwszym problemem w wykorzystywaniu podejścia opartego na dowodach w praktyce jest zatem sformułowanie konkretnego pytania klinicznego w odpowiedzi na problem lub scenariusz spotykany w praktyce klinicznej.
Dodaj do ulubionych