Farmakoterapia

Cykl „Farmakoterapia” koordynowany przez prof. dr. hab. n. med. Marka Droździka, Kierownika Katedry Farmakologii Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie

Farmakoterapia zaburzeń erekcji

prof. nadzw. dr hab. n. med. Zbigniew Lew-Starowicz

Zakład Seksuologii Medycznej i Psychoterapii CMKP w Warszawie

Adres do korespondencji: prof. nadzw. dr hab. n. med. Zbigniew Lew-Starowicz, Zakład Seksuologii Medycznej i Psychoterapii CMKP, ul. Czerniakowska 231, 00-416 Warszawa

Najczęstszą przyczyną zaburzeń erekcji są zaburzenia krążenia, dlatego istotne jest określenie wskazań i przeciwwskazań do aktywności seksualnej i przyjmowania leków.

CELE ARTYKUŁU

Po przeczytaniu artykułu Czytelnik powinien umieć:

• wymienić czynniki ryzyka zaburzeń erekcji

• wymienić leki I rzutu stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji

• określić specyfikę seksualności mężczyzn w starszym wieku

Zaburzenia erekcji polegają na tym, że mężczyzna w sposób stały lub nawracający jest niezdolny do osiągnięcia i/lub utrzymania erekcji w stopniu wystarczającym do odbycia satysfakcjonującego stosunku seksualnego.1 Zespoły ekspertów pracujące nad nową wersją klasyfikacji ICD-11 i DSM-V dyskutują nad tym, jakie przyjąć kryterium częstości występowania tego zaburzenia: w 75-50 czy 25% kontaktów seksualnych, i jaki czas jego występowania: 6 miesięcy czy miesiąc?

Piśmiennictwo poświęcone zaburzeniom erekcji jest bardzo obszerne. Od czasu wprowadzenia w 1998 r. syldenafilu ukazało się kilka tysięcy publikacji poświęconych rozpowszechnieniu, czynnikom ryzyka, etiologii, objawom i leczeniu tych zaburzeń. Wprowadzenie do badań diagnostycznych metod obrazowania mózgu, neurofizjologicznych, biochemicznych i psychologicznych umożliwiło poznanie złożonych uwarunkowań reaktywności erekcyjnej członka. W powstaniu erekcji uczestniczą ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy, tlenek azotu, wiele neuroprzekaźników, hormonów, układ krążenia, bodźce psychiczne, czynniki sytuacyjne, partnerskie, kulturowe. U wielu mężczyzn zaburzenia erekcji są następstwem niewydolności komórek śródbłonka.2

W piśmiennictwie jako czynniki ryzyka zaburzeń erekcji najczęściej wymienia się:

  • wiek – przyczyną zaburzeń erekcji są zmniejszenie zawartości kolagenu i włókien elastycznych w błonie białawej oraz zmniejszona zawartość włókien mięśni gładkich, przewlekłe zmiany niedokrwienne prowadzące do zmniejszenia zaopatrzenia tkanek w tlen, włóknienie ciał jamistych, obniżenie syntezy tlenku azotu w komórkach śródbłonka, zmniejszone stężenie testosteronu i androgenów nadnerczowych
  • palenie tytoniu, które prowadzi do zaburzeń czynności komórek śródbłonka, wazodylatacji
  • otyłość, która powoduje zmniejszenie wydzielania insuliny, spadek stężenia testosteronu, obciążenie wątroby, pogorszenie samooceny, skłonność do stanów depresyjnych
  • zaburzenia lipidowe prowadzące do zwężenia światła naczyń
  • mała aktywność ruchowa lub jej brak
  • cukrzyca wiążąca się z uszkodzeniem włókien nerwowych, zmianami naczyniowymi, zaburzeniami lipidowymi, zmniejszeniem stężenia testosteronu
  • nadciśnienie tętnicze i leki przeciwnadciśnieniowe.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Ogólne zasady leczenia zaburzeń erekcji

Z„Raportu seksualności Polaków 2005”4 wynika, że mężczyźni mają następujące oczekiwania w związku z leczeniem zaburzeń erekcji:

Farmakoterapia I rzutu

Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 to najczęściej stosowane leki w leczeniu zaburzeń erekcji. Ich działanie polega na unieczynnieniu fosfodiesterazy typu 5, co wiąże [...]

Leki rzadko stosowane

W przeszłości johimbina była bardzo często podawana w leczeniu zaburzeń erekcji. W Polsce została skreślona z lekospisu, ale jest stosowana w innych krajach. Ma działanie centralne [...]

Perspektywy farmakoterapii

Prawdopodobnie w przyszłości w leczeniu zaburzeń erekcji znajdą zastosowanie nowe leki i metody: inhibitory kinazy Rho (hamujące mechanizm skurczu mięśni gładkich), terapia genowa i metody [...]

Leczenie zaburzeń erekcji w starszym wieku

Od czasu wprowadzenia do leczenia zaburzeń erekcji leków z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 pojawia się coraz więcej publikacji poświęconych specyfice terapii [...]