Nowości w praktyce

Nowa definicja padaczki i amerykańskie wytyczne postępowania po pierwszym niesprowokowanym napadzie padaczkowym

lek. Piotr Nadratowski

Oddział Neurologii, III Miejski Szpital im. dr. Karola Jonschera, Łódź

Opracowano na podstawie: Fisher RS, Acevedo C, Arzimanoglou A, et al. A practical clinical definition of epilepsy. Epilepsia 2014;55(4):475-82. doi: 10.1111/epi.12550; Krumholz A, Wiebe S, Gronseth GS, et al. Evidence-based Guideline: Management of an unproviked first seizure in adults. Report of a Guideline Development Subcommitee of the American Academy of Neurology and American Epilepsy Society. Neurology 2015;84:1705-13.

Adres do korespondencji: Piotr Nadratowski, III Miejski Szpital im. dr. Karola Jonschera, ul. Milionowa 14, 93-113 Łódź

Decyzja o rozpoczęciu leczenia przeciwpadaczkowego po pierwszym niesprowokowanym napadzie powinna być podejmowana w sposób zindywidualizowany i uwzględniać ryzyko kolejnych napadów, ryzyko działań niepożądanych leków przeciwpadaczkowych oraz preferencje pacjenta.

Wstęp

Z pacjentem po pierwszym w życiu napadzie padaczkowym może się zetknąć każdy lekarz, nie tylko neurolog. Warto więc przynajmniej w ogólnym zarysie zapoznać się z tym zagadnieniem. Wśród epileptologów od wielu lat toczy się dyskusja na temat definicji i kryteriów rozpoznawania padaczki oraz postępowania po pierwszym w życiu niesprowokowanym napadzie padaczkowym, w tym zwłaszcza kwestii włączania leczenia przeciwdrgawkowego. W ostatnim czasie ukazały się dwa ważne dokumenty dotyczące tych zagadnień: nowa definicja padaczki opublikowana przez zespół ekspertów International League Against Epilepsy (ILAE) oraz wytyczne postępowania po pierwszym w życiu niesprowokowanym napadzie padaczkowym American Academy of Neurology (AAN) i American Epilepsy Society (AES).

Nowa definicja padaczki

Aktualna definicja padaczki składa się z dwóch części: konceptualnej, mówiącej ogólnie o tym, czym jest padaczka, oraz praktycznej, zawierającej kryteria diagnostyczne (tab. 1).

Definicja konceptualna określa epilepsję jako chorobę mózgu, której najważniejszą cechą jest trwała predyspozycja do napadów padaczkowych. Dawniej za dowód trwałości takiej predyspozycji uznawano wystąpienie co najmniej dwóch niesprowokowanych nap...

W definicji podkreśla się, że aby rozpatrywać rozpoznanie padaczki, napad musi być niesprowokowany. Napadem sprowokowanym jest taki, który występuje wskutek zadziałania przemijającego lub odwracalnego czynnika. W praktyce zaliczamy tu głównie: zaburzenia metaboliczne, takie jak np. hiperglikemię, mocznicę, zaburzenia wodno-elektrolitowe, niewydolność wątroby, gorączkę (drgawki gorączkowe), odstawienie alkoholu, nagłe odstawienie leków o działaniu przeciwdrgawkowym, stosowanych z innych wskazań niż padaczka.

Pełna wersja artykułu omawia następujące zagadnienia:

Wstęp<<>>

Z pacjentem po pierwszym w życiu napadzie padaczkowym może się zetknąć każdy lekarz, nie tylko neurolog. Warto więc przynajmniej w ogólnym zarysie zapoznać się [...]

Postępowanie po pierwszym niesprowokowanym napadzie padaczkowym

Wytyczne AAN i AES stanowią cenne uzupełnienie nowej definicji padaczki. Opisują dokładniej kwestię włączania leczenia przeciwpadaczkowego po pierwszym niesprowokowanym napadzie u osób dorosłych [...]

Wnioski praktyczne dla lekarzy wszystkich specjalności

Przekładając powyższe rozważania na praktyczne wnioski dla lekarzy wszystkich specjalności, choć nie jest to wprost ujęte w omawianych dokumentach, należy przypomnieć, że [...]