Fizjologia bólu głowy
Zjawiska obwodowe
Wynaczynianie białek osocza
Neurogenne wynaczynianie białek osocza można obserwować podczas stymulacji elektrycznej zwoju trójdzielnego u szczura. Wynaczynianie białek osocza blokują alkaloidy sporyszu, indometacyna, kwas acetylosalicylowy i sumatryptan (agonista receptorów serotoninowych 5HT1B/1D).20 Zmiany strukturalne w oponie twardej, w tym degranulacja komórek tucznych, oraz zmiany w pozawłośniczkowych naczyniach żylnych, takie jak agregacja płytek pod wpływem bodźca elektrycznego, zostały już opisane. Chociaż przyjmuje się, że takie zmiany (szczególnie inicjacja reakcji zapalnej bez bodźca infekcyjnego) powodują ból, nie wiadomo, czy proces ten wystarczy, czy też potrzeba innych stymulatorów lub promotorów. Nie wiadomo także, czy takie zjawisko występuje w migrenie. Badania przedkliniczne wskazywałyby, że sama szerząca się depresja korowa może aktywować neurony zwoju trójdzielnego,13 jednak wciąż toczą się na ten temat dyskusje.
Choć po stymulacji zwoju trójdzielnego u zwierząt doświadczalnych obserwowano wynaczynienie białek osocza w siatkówce (blokowane przez sumatryptan), angiografia siatkówki wykonana podczas ostrego ataku migreny lub klasterowego bólu głowy nie wykazała zmian.21 Doświadczenie to miało pewne ograniczenia – badano w nim zarówno siatkówkę, jak i naczyniówkę szczura, a wiadomo, że naczynia włosowate naczyniówki są porowate. Jest jednak jasne, że blokada neurogennego wynaczyniania białek osocza nie wiąże się jednoznacznie z działaniem przeciwmigrenowym u ludzi, co udowodniono w nieudanych badaniach klinicznych z użyciem antagonistów substancji P i neurokininy 1, będących swoistymi antagonistami wynaczyniania białek osocza oraz CP122,288 i 4991w93 (antagonisty endoteliny i neurosteroidu). Dokładniejsze opisy tych nieudanych badań można znaleźć w innych publikacjach.14
Sensytyzacja
Chociaż nie wiadomo, czy podczas migreny występuje istotny jałowy proces zapalny w oponie twardej, czy dochodzi do sensytyzacji dróg bólowych, od lat wiadomo, że w chorobie tej pacjenci często odczuwają ból nieadekwatny do bodźców. Na allodynię skarży się ok. 2/3 chorych. Szczególnie interesujące jest to, że ujawnia się ona w kończynie górnej po stronie przeciwnej do bólu. Obserwacja ta wiąże się z sensytyzacją co najmniej na poziomie trzeciego neuronu szlaku bólowego, czyli neuronów wzgórza, i jednoznacznie wiąże patofizjologię migreny z ośrodkowym układem nerwowym. Sensytyzacja w migrenie może mieć charakter obwodowy, związany z miejscowym uwalnianiem markerów zapalnych, co z pewnością może aktywować nocyceptory nerwu trójdzielnego. Bardziej prawdopodobne wydaje się jednak, że sensytyzacja ma charakter ośrodkowy22 lub jest to postać zaburzeń hamowania zstępującej transmisji modulacyjnej.23,24 Dihydroergotamina (DHE) blokuje transmisję bodźców bólowych w układzie trójdzielno-naczyniowym,25 prawdopodobnie miejscowo wpływając na kompleks trójdzielno-szyjny,26 który blokuje sensytyzację ośrodkową związaną ze stymulacją opony twardej przez mediatory zapalne.
Badania nad neuropeptydami
U ludzi i kotów stymulacja elektryczna zwoju trójdzielnego prowadzi do wzrostu przepływu krwi przez struktury pozamózgowe oraz miejscowego uwalniania CGRP i substancji P.19 U kotów stymulacja zwoju trójdzielnego zwiększa także przepływ krwi przez mózg na szlaku przecinającym gałąź skalistą większą nerwu twarzowego i powodującym uwalnianie silnego peptydu rozszerzającego naczynia – wazoaktywnego peptydu jelitowego (VIP – vasoactive intestinal polypeptide) (tab. 1). Interesujące jest to, że unerwienie VIP-ergiczne naczyń krwionośnych mózgu obejmuje głównie przednie rejony mózgu, co może przyczyniać się do wrażliwości rejonów położonych bardziej z tyłu na szerzącą się depresję korową i wyjaśniać, dlaczego aura tak często rozpoczyna się w tylnej części mózgu. Stymulacja bardziej swoistych dla bólu naczyniowego rejonów zatoki strzałkowej górnej zwiększa przepływ krwi przez mózg i stężenie CGRP we krwi w żyle szyjnej. Z badań na ludziach wynika, że stężenie CGRP rośnie w czasie bólu migrenowego, klasterowego bólu głowy i przewlekłej napadowej hemikranii.27 Oznacza to, że w tych zaburzeniach układ trójdzielno-naczyniowy może ulegać obronnej aktywacji; najnowsze badania wskazują jednak, że zmiany te nie występują u osób, u których choroba przebiega łagodniej. Co więcej, migrena wywoływana przez donory tlenku azotu, klinicznie bardzo zbliżona do migreny klasycznej, także powoduje zwiększenie stężenia CGRP, które jest blokowane przez sumatryptan, tak jak w migrenie samoistnej. Interesujące jest to, że związki, których działanie w migrenie nie potwierdziło się, szczególnie CP122,288 (konformacyjnie ograniczony analog sumatryptanu, czyli wykazujący pewną wybiórczość w stosunku do podtypów receptorów 5HT1B i 5HT1D) oraz 4991w93 (konformacyjnie ograniczony analog zolmitryptanu), nie hamowały uwalniania CGRP po stymulacji zatoki strzałkowej górnej u kotów. Dzięki poznaniu mechanizmu działania i opracowaniu wysoce swoistych niepeptydowych antagonistów CGRP niepowodujących działań niepożądanych zyskalibyśmy ważną metodę leczenia ostrego ataku migreny.28 Jednocześnie brak wpływu antagonistów CGRP na wynaczynianie białek osocza częściowo wyjaśnia niepowodzenie zastosowania tego modelu w wypracowaniu metod leczenia migreny u ludzi.
Zjawiska ośrodkowe
Kompleks trójdzielno-szyjny
Barwienia immunohistochemiczne z użyciem białka Fos uwidaczniają aktywowane komórki. Po podrażnieniu opony twardej przez krew zaobserwowano ekspresję białka Fos w jądrze ogoniastym (części jądra pasma rdzeniowego w nerwie trójdzielnym), a po stymulacji zatoki strzałkowej górnej u kotów i małp stwierdza się podobny obraz w jądrze ogoniastym oraz w rogu grzbietowym rdzenia kręgowego na poziomie C1 i C2. Te ostatnie spostrzeżenia są zgodne z wynikami pomiarów metabolizmu 2-deoksyglukozy po stymulacji zatoki strzałkowej górnej. Również stymulacja gałęzi rdzeniowej C2 nerwu podpotylicznego większego zwiększa aktywność metaboliczną w tych samych obszarach – jądrze ogoniastym i rogu grzbietowym rdzenia kręgowego na poziomie C1/2. U zwierząt doświadczalnych można dokonywać bezpośrednich pomiarów aktywności neuronów nerwu trójdzielnego, stymulując jego nadnamiotowy obszar unerwienia oraz obszar unerwienia nerwu podpotylicznego większego – gałęzi korzenia grzbietowego nerwu rdzeniowego C2.29 Pięciominutowa stymulacja nerwu podpotylicznego większego powoduje istotny wzrost odpowiedzi na nadnamiotową stymulację opony twardej trwający ponad godzinę.29 Natomiast stymulacja opony twardej tętnicy oponowej środkowej olejem z gorczycy drażniącym włókna nerwowe typu C powoduje wzrost odpowiedzi na stymulację mięśnia potylicznego.30 Dane te sugerują, że zachodzi konwergencja transmisji z obszaru unerwienia nerwu ocznego oraz ze struktur szyi na poziomie drugiego neuronu drogi czuciowej. Co więcej, stymulacja struktury zlateralizowanej – tętnicy oponowej środkowej – powoduje obustronną ekspresję białka Fos w mózgach kotów i małp. Grupę neuronów tworzącą powierzchowne blaszki jądra ogoniastego i rogi grzbietowe rdzenia kręgowego na poziomie C1/2 należy uznać za czynnościowy kompleks trójdzielno-szyjny.
Oznacza to, że bodźce bólowe w obszarze unerwienia nerwu trójdzielnego i struktur szyi są przekazywane przez komórki zlokalizowane w tylnej części kompleksu trójdzielno-szyjnego. To wyjaśnia, dlaczego w migrenie ból promieniuje do tyłu głowy. Co więcej, jak wynika z eksperymentalnych badań farmakologicznych, niektóre leki przerywające napady migreny (takie jak pochodne sporyszu, kwas acetylosalicylowy, sumatryptan, eletryptan, naratryptan, ryzatryptan i zolmitryptan) mogą zmniejszać aktywność drugiego neuronu drogi czuciowej. Wynika z tego, że może istnieć jeszcze jeden punkt uchwytu dla leków przeciwmigrenowych. Działanie leków można podzielić na zależne od receptorów 5HT1B, 5HT1D i 5HT1F,31 zgodnie z lokalizacją tych receptorów na nocyceptorach peptydergicznych. Interesujące jest to, że tryptany wpływają również na promotor CGRP i regulują wydzielanie CGRP z neuronów w hodowlach komórkowych, podobnie jak tlenek azotu.32 Ponieważ procesy te częściowo zachodzą na poziomie błony postsynaptycznej, gdzie znajdują się receptory 5HT1B lub 5HT1D,33 możliwe staje się opracowanie leków wysoce swoistych anatomicznie. Dane sugerujące eksternalizację receptorów 5HT1D po stymulacji34 mogą ułatwić zrozumienie, dlaczego sumatryptan podany we wstrzyknięciu podczas aury migrenowej nie zapobiegał bólowi głowy, który pojawiał się ok. 20 minut później.
Dalsza transmisja bodźców
Po przejściu przez pień mózgu i górny odcinek rdzenia w odcinku szyjnym bodźce są przekazywane do przednich okolic mózgu.
Wzgórze

Rycina 1. Wyniki badania metodą pozytonowej tomografii emisyjnej podczas (a) doświadczalnego bólu głowy, (b) klasterowego bólu głowy i (c) migreny
Przetwarzanie naczyniowych bodźców bólowych na poziomie wzgórza zachodzi w jądrze brzuszno-tylno-przyśrodkowym, jądrze tylno-przyśrodkowym oraz jądrach śródblaszkowych. Zagami35 podawał kapsaicynę do zatoki strzałkowej górnej, aby wykazać, że projekcje nerwu trójdzielnego przekazujące w znacznej mierze bodźce bólowe są przetwarzane przez neurony wzgórza, szczególnie jądra brzuszno-tylno-przyśrodkowego i sąsiednich jąder brzusznych. Czynność tych neuronów jest modulowana przez hamujące receptory GABAA i być może przez propranolol za pośrednictwem receptorów β1-adrenergicznych,36 co ma większe znaczenie kliniczne. Warto zwrócić uwagę, że tryptany mogą także hamować neurony jądra brzuszno-tylno-przyśrodkowego, wpływając na miejscowe mechanizmy zależne od receptora 5HT1B/1D, co wykazano w badaniach metodą mikrojonoforezy.37 Może to oznaczać, że istnieje nieznany dotąd punkt uchwytu tryptanów w ostrym ataku migreny. Badania obrazowe u ludzi potwierdziły aktywację wzgórza po stronie przeciwnej do bólu w ostrym ataku migreny (ryc. 1),38,39 klasterowym bólu głowy40 i zespole SUNCT.41,42