Dostęp Otwarty

Nowsze leki przeciwgronkowcowe

Leczeniem z wyboru zakażenia wywołanego przez S. aureus wrażliwego na metycylinę jest penicylina izoksazolilowa (flukloksacylina). W przypadku większości zakażeń metycylinoopornym S. aureus preferowaną terapią pozostają glikopeptydy podawane pozajelitowo. W ostatnich latach opracowano jednak wiele nowych leków skutecznych w walce z S. aureus, w tym także z MRSA.

Oksazolidynony

Linezolid, lek z grupy oksazolidynonów, jest środkiem bakteriostatycznym, aktywnym wobec bakterii Gram-dodatnich, który odkryto w 1987 r. Stanowi alternatywę dla glikopeptydów w leczeniu zapalenia płuc oraz ciężkich zakażeń skóry i tkanek miękkich wywołanych przez metycylinooporny S. aureus. Lek dostępny jest zarówno w postaci dożylnej, jak i doustnej, w związku z czym jest odpowiedni do leczenia ambulatoryjnego. Podawanie linezolidu może prowadzić do supresji szpiku kostnego, zatem w trakcie terapii należy badać morfologię krwi co najmniej raz w tygodniu. Przedłużone stosowanie leku wiąże się z nabyciem oporności, chorobami krwi i neuropatią nerwu wzrokowego. Terapia linezolidem może trwać maksymalnie 28 dni.

Daptomycyna

Daptomycyna, lek z grupy lipopeptydów, jest szybkodziałającym środkiem bakteriobójczym o aktywności przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, który odkryto w latach 80. minionego wieku. Wskazaniem do jej stosowania są zakażenia skóry i tkanek miękkich z powikłaniami. W terapii bakteriemii i zapalenia wsierdzia wywołanego przez S. aureus daptomycyna wykazuje porównywalną skuteczność z wankomycyną.27 Leku tego nie zaleca się w leczeniu zapalenia płuc, ponieważ nie osiąga wystarczająco wysokich stężeń w układzie oddechowym i ulega inaktywacji przez surfaktant. Działania niepożądane towarzyszące terapii daptomycyną obejmują ból, osłabienie i zapalenie mięśni. Przed terapią i w jej trakcie należy regularnie sprawdzać aktywność kinazy kreatynowej.

Tygecyklina

Tygecyklina, lek z grupy glicylocyklin, strukturalnie jest zbliżona do tetracyklin i ma duży zakres aktywności. Zaaprobowano ją do leczenia zakażeń skóry i tkanek miękkich z powikłaniami oraz powikłanych zakażeń jamy brzusznej wywołanych przez mikroorganizmy oporne na wiele leków o działaniu przeciwbakteryjnym.