Oba typy konsultacji mogą być realizowane zdalnie, przy użyciu systemów teleinformatycznych, co dodatkowo skraca proces diagnostyczny4,13.
Opieka koordynowana ma na celu kompleksowe usprawnienie procesu diagnostyki i leczenia, co przekłada się na szereg korzyści zarówno dla pacjenta, jak i dla systemu ochrony zdrowia:
- usystematyzowanie opieki nad pacjentem – poprzez stworzenie spójnych ścieżek diagnostyczno-terapeutycznych, szczególnie dla pacjentów z chorobami przewlekłymi
- rozszerzenie możliwości diagnostycznych POZ – dzięki dostępowi do szerszego zakresu badań i konsultacji specjalistycznych
- skrócenie ścieżki pacjenta do świadczeń – poprzez uproszczenie i przyspieszenie procesu diagnostyczno-terapeutycznego bez konieczności kierowania do AOS
- zindywidualizowane planowanie leczenia – poprzez opracowanie i wdrożenie IPOM
- wzmocnienie profilaktyki zdrowotnej – poprzez aktywne zachęcanie pacjentów do udziału w badaniach przesiewowych i działaniach edukacyjnych
- zapewnienie informacji zwrotnej lekarzowi POZ – dzięki zacieśnieniu współpracy z lekarzami specjalistami oraz integracji danych medycznych
- poprawa jakości opieki – w wyniku systematycznej edukacji pacjentów oraz realizacji porad edukacyjnych
- zwiększenie wsparcia dietetycznego – poprzez dostęp do porad dietetycznych dla pacjentów objętych opieką koordynowaną4,13,14.
Badania ankietowe realizowane wśród pacjentów wskazują, że ponad 92% pytanych wyraża zadowolenie z możliwości aktywnego udziału w podejmowaniu decyzji dotyczących diagnostyki i leczenia, realizowanych na podstawie indywidualnego planu opieki medycznej opracowanego przez lekarza12.
Podsumowanie
Opieka koordynowana stanowi kluczowy element nowoczesnego podejścia do cukrzycy typu 22. Dzięki temu modelowi pacjent staje się centralną postacią procesu leczenia, aktywnie uczestnicząc w profilaktyce, diagnostyce i terapii, a lekarz POZ koordynuje te działania. Takie podejście jest zgodne z koncepcją działań skoncentrowanych na pacjencie, stanowiących istotny element opieki koordynowanej, która przyczynia się do poprawy wyników zdrowotnych, efektywniejszego wykorzystania zasobów oraz wzrostu satysfakcji pacjentów z otrzymywanych świadczeń4.
Warto podkreślić, że model opieki koordynowanej nie tylko służy pacjentom z rozpoznaniem cukrzycy typu 2, lecz także umożliwia przeprowadzenie dokładnej diagnostyki i rozliczenie wykonanych badań w przypadku braku potwierdzenia choroby. Porada wstępna, mimo swojej nazwy, nie rozpoczyna ścieżki diabetologicznej opieki koordynowanej i nie dotyczy pacjentów z rozpoznaną cukrzycą typu 2. Funkcję pierwszej konsultacji po potwierdzeniu rozpoznania pełni porada kompleksowa, kwalifikująca do ścieżki diabetologicznej oraz umożliwiająca opracowanie IPOM.