Streszczenie
W ostatnich latach fototerapia promieniowaniem ultrafioletowym A1 (UVA1) wzbudziła zainteresowanie ze względu na swoisty mechanizm terapeutyczny. Jest ona skuteczna w wielu chorobach skóry przebiegających ze stwardnieniem lub w stanach zapalnych skóry, w wielu przypadkach jest lepsza niż inne opcje fototerapeutyczne. Korzyści lecznicze płynące z fototerapii UVA1 obejmują zdolność penetracji głębokich warstw skóry w celu spowodowania zmian w limfocytach T będących przyczyną choroby, jak również pobudzenie komórek śródbłonka do wywoływania neowaskularyzacji. Terapia UVA1, w przeciwieństwie do innych metod terapeutycznych, powoduje relatywnie mało działań niepożądanych. Te właściwości sprawiają, że promieniowanie UVA1 znajduje zastosowanie w wielu obniżających jakość życia chorobach skóry.
Historia fototerapii z wykorzystaniem UVA1
Pierwsze obserwacje działania klinicznego nowej lampy metalohalogenkowej emitującej promieniowanie ultrafioletowe (UVR) o długości fali 340-400 nm (UVA1) poczynili Plewig i wsp. Wyjątkowość lampy polega na tym, że emituje światło ograniczone do zakresu UVA1 (ryc. 1) a jej wydajność jest znacząco większa niż innych tradycyjnych lamp fluorescencyjnych. Lampa okazała się nieprzydatna jako narzędzie diagnostyczne oraz w testach fotokontaktowych, a ponadto powodowała wielopostaciowe osutki świetlne. Wyniki początkowych badań dotyczących leczenia trądziku i bielactwa były rozczarowujące. Później w badaniu niekontrolowanym dotyczącym leczenia atopowego zapalenia skóry Krutmann i Schopf wykorzystali małe dawki promieniowania UVA1. Ich obserwacje wykazały potencjał leczniczy fototerapii UVA1 i stanowiły bodziec do dalszych badań klinicznych w atopowym zapaleniu skóry, chorobach skóry przebiegających ze stwardnieniem, mastocytozie i ziarniniaku grzybiastym.
Osprzęt potrzebny do fototerapii z wykorzystaniem UVA1
W leczeniu stosowane są małe (20-40 J/cm2), średnie (40-80 J/cm2) i duże (80-120 J/cm2) dawki UVA1. Dostępne źródła światła UVA1 wykorzystują lampę fluorescencyjną lub metalohalogenkową. Różnią się one pod względem kosztów i wydajności (kabiny lamp fluorescencyjnych są tańsze, ale mniej wydajne). Kabiny lamp fluorescencyjnych umożliwiają leczenie małymi (10-30 J/cm2) i średnimi (40-70 J/cm2) dawkami. Leczenie dawkami dużymi (do 130 J/cm2) jest możliwe tylko przy użyciu lamp metalohalogenkowych. Te urządzenia mogą być wykorzystywane w leczeniu zarówno zmian ograniczonych, jaki uogólnionych.
Dodaj do ulubionych