Streszczenie
Około 50% noworodków w wieku 0-3 miesięcy i 67% niemowląt 4-miesięcznych wymiotuje co najmniej raz dziennie.Wpierwszymroku życia GER zwykle słabnie i po ukończeniu 12 miesięcy życia wymioty występują tylko u 5% zdrowych dzieci. Niepowikłany GER rozpoznaje się zwykle na podstawie wywiadu i badania przedmiotowego, po czym na ogół zaleca się leczenie, bez podejmowania intensywnych badań diagnostycznych. Jeśli objawy nie ustępują pod wpływem leczenia, jak tego oczekiwano, ale utrzymują się powyżej pierwszego roku życia, GER może być przyczyną bólów w nadbrzuszu lub zamostkowych, pojawiają się też objawy niezwiązane z chorobą przełyku (np. niedostateczny przyrost masy ciała, wyraźne objawy zagrażające życiu [apparent life-threatening episodes, ALTE], bezdech, zapalenie płuc, astma oporna na leczenie lub przewlekły kaszel). Wówczas GER określa się mianem choroby refluksowej (gastroesophageal reflux disease, GERD). Jej występowanie opisywano u 8%niemowląt i dzieci. Podejrzenie GERD jest wskazaniem do rozpoczęcia badań diagnostycznych. Badanie radiologiczne z użyciem barytu pozwala wykluczyć wady anatomiczne górnego odcinka przewodu pokarmowego, takie jak niedokonany zwrot jelit, ukazuje jednak przewód pokarmowy tylko w określonym momencie. Czułość i swoistość tego badania w rozpoznawaniu GER w porównaniu z uznawaną za złoty standard dobową pH-metrią przełyku wynosi odpowiednio 31 vs 86 i 21 vs 83%. Podobnie jest z badaniem scyntygraficznym żołądka, które dostarcza ważnych informacji dotyczących opróżniania żołądka i umożliwia rozpoznanie epizodów GER i aspiracji treści pokarmowej do płuc, ale jego przydatność ogranicza niewielka czułość w porównaniu z dobowym monitorowaniem pH (15 vs 59%), brak standaryzacji techniki oraz norm odpowiednich dla wieku. Monitorowanie pH w przełyku dokumentuje narażenie przełyku na treść żołądkową przez długi czas i umożliwia dokładną korelację epizodów refluksu z objawami klinicznymi, co jest istotne zwłaszcza u tych chorych, u których rozważa się zastosowanie bardziej inwazyjnych metod leczenia, takich jak fundoplikacja. Wielu pediatrów ma duże doświadczenie w tradycyjnej pH-metrii przełyku za pomocą wprowadzonego zgłębnika. Obecnie dostępne stały się dwie nowe technologie służące rozpoznawaniu GERD: 48-godzinne monitorowanie pH w przełyku bez konieczności pozostawiania zgłębnika (bezprzewodowe) i 24-godzinne monitorowanie z użyciem zgłębnika, łączące monitorowanie impedancji i pH za pomocą wielokanałowej głowicy zawierającej kanał oznaczający pH (multichannel intraluminal-pH probe,MII-pH). Wiele ośrodków zaczyna posługiwać się tymi metodami w celu monitorowania pH. Tradycyjna pH-metria przełyku Monitorowanie pH w przełyku, powszechnie znane jako pH-metria, od dawna uznawano za złoty standard w rozpoznawaniu GERD. Wykorzystywany w tym celu wąski zgłębnik, wprowadzany przez nos, wyposażony jest we wrażliwą na zmiany pH elektrodę wbudowaną w jego końcówkę. Zgłębnik wprowadza się tak, aby czujnik pH znajdował się tuż nad dolnym zwieraczem przełyku. Niektóre zgłębniki są wyposażone w dwa czujniki pH, umożliwiające jednoczesny zapis pH w żołądku i dalszym odcinku przełyku lub w bliższym i dalszym odcinku przełyku, w zależności od celu badania, choć w przeprowadzonych badaniach nie wykazano żadnych korzyści wynikających z zastosowania zgłębników z podwójnym czujnikiem. Zgłębnik rejestruje dane dotyczące wartości pH w ciągu doby. Najlepiej powstrzymać się od stosowania antagonistów receptorów histaminowych przez 72 h, zaś od stosowania inhibitorów pompy protonowej przez tydzień przed badaniem.
Dodaj do ulubionych