Streszczenie
Badanie echokardiograficzne - projekcja w osi krótkiej naczyniowej (rycina). Badania laboratoryjne
leukocytoza 21,1 x 103/µl
OB po 1 h 130 mm
Białko C reaktywne (CRP) 168 µg/dl (norma <0,5 mg/dl)
hemoglobina 6,9 g/dl
hematokryt 20,4%
krwinki czerwone 2,75 X 105/µl
trombocytoza 1191 x103/µl
Interpretacja Badanie echokardiograficzne. Projekcja w osi krótkiej naczyniowej, widoczny tętniak olbrzymi o szerokości 14,8 mm w lewej tętnicy wieńcowej (linia przerywana wskazuje maksymalną szerokość tętniaka). Ao - aorta, LCA (left coronary artery) - lewa tętnica wieńcowa. Badania laboratoryjne. W morfologii krwi stwierdzono leukocytozę, niedokrwistość i trombocytozę oraz podwyższone OB i CRP, co wskazuje na istniejący nasilony stan zapalny. Opis przypadku Chłopiec 5-letni z powiększeniem węzłów chłonnych szyjnych, od 4 dni gorączkujący do 39°C został przyjęty do rejonowego szpitala. W badaniu przedmiotowym stan średni, blade powłoki skórne, drobnoplamista wysypka na skórze tułowia, temperatura ciała 38,2°C, zaczerwienione spojówki obu oczu, powiększone wątroba i śledziona. Czynność serca 120/min, szmer skurczowy 1-2/6 według Levina nad sercem, ciśnienie tętnicze 100/55 mm Hg. W badaniach laboratoryjnych podwyższone parametry stanu zapalnego (leukocytoza 21,1x103/µl, OB 130 mm po 1 h, CRP 168 mg/dl), niedokrwistość (hemoglobina 6,9 g/dl, hematokryt 20,4%, krwinki czerwone 2,75x105/µl oraz trombocytoza 1191x103/µl). Badanie w kierunku toksoplazmozy, zakażenia cytomega-lowirusem oraz chorób tkanki łącznej ujemne. Posiewy krwi, moczu i płynu mózgowo-rdzeniowego jałowe. W badaniu USG szyi widoczny konglomerat węzłów chłonnych. W badaniu MR obustronne liczne węzły chłonne szyi. W badaniu radiologicznym klatki piersiowej obserwowano zmiany zapalne odoskrzelowe okołownękowe. W zapisie EKG rytm zatokowy miarowy, normo-gram, bez zaburzeń okresu repolaryzacji. W badaniu echokardiograficznym poszerzenie lewej tętnicy wieńcowej do 14,8 mm oraz prawej tętnicy wieńcowej do 5,5 mm, wielkość i kurczliwość lewej komory prawidłowa. W 14 dniu choroby na podstawie badania echokardiograficznego, badań laboratoryjnych, podmiotowego i przedmiotowego rozpoznano chorobę Kawasaki. W leczeniu zastosowano w początkowej fazie, przed rozpoznaniem choroby Kawasaki, antybiotykoterapię, nie uzyskując poprawy klinicznej. Po rozpoznaniu choroby do leczenia włączono immunoglobuliny dożylnie w dawce 2 g/kg i kwas acetylosalicylowy doustnie w dawce 50 mg/kg masy ciała, uzyskując przejściowe ustąpienie gorączki. Pacjent wymagał podaży kolejnej dawki immunoglobuliny, po której uzyskano trwałe ustąpienie gorączki, obniżenie parametrów stanu zapalnego oraz normalizację liczby płytek krwi. Ze względu na tętniaki olbrzymie tętnic wieńcowych dziecko wymaga stałego leczenie kwasem acetylosalicylowym w dawce 3-5 mg/kg masy ciała oraz warfaryną pod kontrolą INR. Chłopiec pozostaje pod stałą opieką poradni kardiologicznej. Choroba Kawasaki - omówienie, diagnostyka, postępowanie Choroba Kawasaki jest samoograniczającym, uogólnionym zapaleniem naczyń o nieznanej etiologii. Aktualnie stanowi główną przyczynę wad nabytych serca. Najczęściej choruj ą dzieci poniżej 5 roku życia. Czynnik etiologiczny nadal pozostaje nieznany, wszystkie badania wskazują, że może to być czynnik zakaźny.