Streszczenie

Badanie echokardiograficzne - pro­jekcja w osi krótkiej naczyniowej (rycina). Badania laboratoryjne
leukocytoza 21,1 x 103/µl
OB po 1 h 130 mm
Białko C reaktywne (CRP) 168 µg/dl (norma <0,5 mg/dl)
hemoglobina 6,9 g/dl
hematokryt 20,4%
krwinki czerwone 2,75 X 105/µl
trombocytoza 1191 x103/µl


Interpretacja Badanie echokardiograficzne. Projekcja w osi krótkiej naczyniowej, widoczny tętniak olbrzymi o szeroko­ści 14,8 mm w lewej tętnicy wieńcowej (linia przerywana wskazuje maksymalną szerokość tętniaka). Ao - aorta, LCA (left coronary artery) - lewa tętnica wieńcowa. Badania laboratoryjne. W morfologii krwi stwierdzono leukocytozę, niedokrwistość i trombocytozę oraz podwyż­szone OB i CRP, co wskazuje na istniejący nasilony stan zapalny. Opis przypadku Chłopiec 5-letni z powiększeniem węzłów chłonnych szyj­nych, od 4 dni gorączkujący do 39°C został przyjęty do re­jonowego szpitala. W badaniu przedmiotowym stan średni, blade powłoki skórne, drobnoplamista wysypka na skórze tułowia, temperatura ciała 38,2°C, zaczerwienione spojówki obu oczu, powiększone wątroba i śledziona. Czynność serca 120/min, szmer skurczowy 1-2/6 według Levina nad sercem, ciśnienie tętnicze 100/55 mm Hg. W badaniach laboratoryjnych podwyższone parametry stanu zapalnego (leukocytoza 21,1x103/µl, OB 130 mm po 1 h, CRP 168 mg/dl), niedokrwistość (hemoglobi­na 6,9 g/dl, hematokryt 20,4%, krwinki czerwo­ne 2,75x105/µl oraz trombocytoza 1191x103/µl). Badanie w kierunku toksoplazmozy, zakażenia cytomega-lowirusem oraz chorób tkanki łącznej ujemne. Posiewy krwi, moczu i płynu mózgowo-rdzeniowego jałowe. W badaniu USG szyi widoczny konglomerat węzłów chłonnych. W badaniu MR obustronne liczne węzły chłonne szyi. W badaniu radiologicznym klatki piersio­wej obserwowano zmiany zapalne odoskrzelowe okołownękowe. W zapisie EKG rytm zatokowy miarowy, normo-gram, bez zaburzeń okresu repolaryzacji. W badaniu echokardiograficznym poszerzenie lewej tętnicy wień­cowej do 14,8 mm oraz prawej tętnicy wieńcowej do 5,5 mm, wielkość i kurczliwość lewej komory prawi­dłowa. W 14 dniu choroby na podstawie badania echokardiograficznego, badań laboratoryjnych, podmiotowego i przedmiotowego rozpoznano chorobę Kawasaki. W leczeniu zastosowano w początkowej fazie, przed rozpoznaniem choroby Kawasaki, antybiotykoterapię, nie uzyskując poprawy klinicznej. Po rozpoznaniu cho­roby do leczenia włączono immunoglobuliny dożylnie w dawce 2 g/kg i kwas acetylosalicylowy doustnie w dawce 50 mg/kg masy ciała, uzyskując przejściowe ustąpienie gorączki. Pacjent wymagał podaży kolejnej dawki immunoglobuliny, po której uzyskano trwałe ustąpienie go­rączki, obniżenie parametrów stanu zapalnego oraz norma­lizację liczby płytek krwi. Ze względu na tętniaki olbrzymie tętnic wieńcowych dziecko wymaga stałego leczenie kwasem acetylosalicylowym w dawce 3-5 mg/kg masy ciała oraz warfaryną pod kontrolą INR. Chłopiec pozostaje pod stałą opieką poradni kardiologicznej. Choroba Kawasaki - omówienie, diagnostyka, postępowanie Choroba Kawasaki jest samoograniczającym, uogólnio­nym zapaleniem naczyń o nieznanej etiologii. Aktualnie stanowi główną przyczynę wad nabytych serca. Najczę­ściej choruj ą dzieci poniżej 5 roku życia. Czynnik etiolo­giczny nadal pozostaje nieznany, wszystkie badania wskazują, że może to być czynnik zakaźny.  

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (200 KB)