Streszczenie

Chory przebył w przeszłości udar mózgu, był uzależniony od alkoholu oraz cierpiał na schyłkową niewydolność nerek wymagającą hemodializ trzy razy w tygodniu, oczekuje obecnie na przeszczep nerki. Na cukrzycę typu 2 choruje od 25 lat, a insuliną leczony jest od 10 lat.
Chory stwierdza, że w ciągu ostatniego półrocza drgawki wystąpiły dwukrotnie. Świadkami pierwszego epizodu drgawek byli członkowie rodziny i twierdzą, że stężenie glukozy było wówczas duże. Ponadto chory stwierdza wystąpienie epizodu, podczas którego nagle „stracił przytomność” i „był nieobecny” przez resztę dnia. W domu przyjmuje 6 jednostek insuliny aspart przed posiłkami i 12 jednostek insuliny glarginy rano. Waży 84 kg, a ostatni wynik oceny wartości hemoglobiny glikowanej HbA1C wynosi 6,7%.
Podczas hospitalizacji utrzymano stosowany w domu schemat insulinoterapii, dostosowując dawki insuliny przedposiłkowej do warunków szpitalnych. Korekta polegała na dodaniu dwóch jednostek insuliny aspart przy wartościach glikemii w granicach 151-200 mg/dl oraz zwiększeniu dawki o 2 jednostki insuliny aspart na każde zwiększenie glikemii o 50 mg/dl. W trakcie hospitalizacji chory odczuwał nudności i nie spożywał pokarmów. Tego popołudnia doszło do wystąpienia drgawek. Po ustabilizowaniu stanu chorego przeprowadzono rutynowe badania laboratoryjne. Glikemia podczas napadu drgawek wynosiła 42 mg/dl.

Pytania

1. Czy hipoglikemia wywołała drgawki?
2. Jaka jest częstość występowania epizodów utraty przytomności wśród chorych na cukrzycę?
3. Czy u chorych na cukrzycę drgawki występują z powodów innych niż hipoglikemia?
4. Jakie zmienne decydują o tym, kiedy epizod drgawek może wystąpić u chorego na cukrzycę?