Streszczenie
Szpital jest miejscem niebezpiecznym. Około jedna trzecia wszystkich zgonów w tym kraju następuje w szpitalu. Każdego dnia wśród pacjentów trafiających do szpitali nawet do 30% choruje na cukrzycę, stawiając prawie jedną trzecią przyjętych do szpitala chorych w grupie zwiększonego ryzyka powikłań, które mogą negatywnie wpłynąć na przebieg ich pobytu w szpitalu. Większość tych hospitalizowanych chorych na cukrzycę leczonych jest insuliną, lekiem, który zajmuje wysokie miejsce na liście leków wymagających szczególnej uwagi według Institute for Safe Medication Practices. Jest to jeden z głównych leków związanych z występowaniem działań niepożądanych wymagających leczenia na szpitalnym oddziale pomocy doraźnej. Co więcej, insulina jest odpowiedzialna za więcej przypadków błędów związanych z leczeniem niż inne leki powszechnie stosowane w lecznictwie zamkniętym.
Jakie jest najlepsze podejście do stosowania insuliny w warunkach szpitalnych? Jakie umiejętności i wiadomości muszą posiadać lekarze prowadzący, aby stosowanie insuliny było najefektywniejsze i jednocześnie ograniczało do minimum niebezpieczeństwo hipoglikemii? Nie ma prostych odpowiedzi na te pytania.
Jak to przedstawiono na rycinie, pojedyncza hospitalizacja często wiąże się z wieloma zmianami, z których każda wymaga ostrożnego podejścia do insulinoterapii. Zmiany zaczynają się w momencie przyjęcia chorego do szpitala. Chory może być przyjęty na oddział internistyczny lub intensywnej opieki medycznej, prosto na salę operacyjną lub zostać poddany różnym inwazyjnym procedurom. Następnie chory przemieszcza się w obrębie szpitala między różnymi poziomami opieki z nakładającymi się lub następującymi po sobie interwencjami, takimi jak zalecenie pozostawania na czczo, żywienie dojelitowe przez sondę lub całkowite żywienie pozajelitowe, podawanie leków, które mogą pogorszyć wyrównanie glikemii, oraz hemodializa. Przebieg kliniczny może pozostawać pod wpływem współistniejących lub właśnie rozwijających się stanów, takich jak niewydolność nerek lub wątroby, które zmieniają metabolizm insuliny. Wreszcie ostatnia zmiana – powrót chorego do opieki pozaszpitalnej, bezpośrednio w domu lub w warunkach placówek przejściowych, takich jak ośrodki rehabilitacyjne lub opiekuńczo-lecznicze.
Dodaj do ulubionych