Streszczenie
W chwili, kiedy zarówno Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), jak i Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (American Psychiatric Association, APA) rozważają modyfikacje obowiązujących systemów klasyfikacyjnych zaburzeń psychicznych (odpowiednio ICD i DSM), należy zapytać, czy uzyskaliśmy nową wiedzę, która uzasadniałaby poważną rewizję sposobu klasyfikowania tych zaburzeń. Problemy związane z obiema klasyfikacjami obejmują: coraz większą złożoność, bardzo dużą częstość współchorobowości relacjonowaną na podstawie wyników sondażowych badań środowiskowych oraz częste wykorzystywanie przez lekarzy kategorii „nieklasyfikowane gdzie indziej” (not elsewhere classified, NEC).
Nowe kryteria oceny trafności zaburzeń psychicznych
Grupa badawcza APA odpowiedzialna za modyfikację systemu diagnostycznego DSM zaproponowała 11 kryteriów związanych z etiologią, którymi można by się było posługiwać do czasu zatwierdzenia nowej kategorii. Wykorzystaliśmy te kryteria, aby zaproponować uproszczony model klasyfikacji, w którym stworzone zostaną większe grupy zaburzeń, właściwie całkiem podobnych, jeżeli posłużymy się tymi jedenastoma kryteriami. Zaproponowaliśmy zatem, że prawdopodobnie przydatny okazałby się podział 16 sekcji DSM i 10 sekcji ICD na pięć dużych grup: zaburzenia neuropoznawcze, zaburzenia neurorozwojowe, psychozy, zaburzenia emocjonalne i zaburzenia eksternalizacyjne.
Jest jeszcze kolejna, szósta, grupa zaburzeń dotyczących funkcji organizmu, takich jak zaburzenia odżywiania się, snu i zaburzenia seksualne, w przypadku których aktualna wiedza jest niewystarczająca do opracowania wiążących zaleceń. Nie uwzględniliśmy również zaburzeń osobowości, z wyjątkiem zwrócenia uwagi na znaczenie niektórych zaburzeń osobowości w determinowaniu podatności na dwie ostatnie z wymienionych powyżej grup.
Dodaj do ulubionych