Streszczenie
Kiedy należy rozważać profilaktyczne stosowanie bisfosfonianów?
Czy z uwagi na ryzyko szybkiej utraty masy kostnej po zakończeniu hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) powinniśmy zalecać kobietom po menopauzie profilaktyczne przyjmowanie bisfosfonianów po zakończeniu tej terapii?
Zakończenie hormonalnej terapii zastępczej to właściwy moment na ponowną ocenę ryzyka zachorowania pacjentki na osteoporozę. Decyzja o stosowaniu bisfosfonianów zależy od stanu kośćca danej pacjentki.
Udokumentowane dane. Korzystny wpływ HTZ na hamowanie utraty masykostnej i zapobieganie osteoporotycznym złamaniom kości u kobiet po menopauzie został potwierdzony zarówno w randomizowanych badaniach klinicznych (Postmenopausal Estrogen/Progestin Interventions i Women’s Heath Initiative), jaki w badaniach obserwacyjnych (National Osteoporosis Risk Assessment [NORA] i Million Women Study).
W wielu pracach wykazano, że w pierwszym roku po zakończeniu terapii hormonalnej zanika jej działanie ochronne przed złamaniami oraz że w tym czasie kobiety mogą tracić 3-6% gęstości mineralnej kości (bone mineraldensity, BMD) − zjawisko spodziewanej utraty gęstości mineralnej kości.
W wieloletnim badaniu kohortowym NORA obejmującym kobiety przyjmujące HTZ wykazano, że pacjentki, które zakończyły terapię hormonalną na więcej niż 5 lat przed badaniem, miały taką samą gęstość mineralną kości jak kobiety nigdy niestosujące terapii hormonalnej. Kolejna analiza w ramach badania NORA wykazała 40% obniżenie odsetka złamań bliższego odcinka kości udowej u kobiet przyjmujących HTZ, jednak nie wykazano tego działania ochronnego u kobiet, które stosowały terapię hormonalną w przeszłości.
Dodaj do ulubionych