Diagnostyka przyczyn obumarcia płodu w trzecim trymestrze ciąży

Odpowiedź. Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu (intrauterine fetal death, IUFD) definiowane jako śmierć płodu w lub po 20 tygodniu ciąży dotyczy jednej na 160 ciąż. Blisko połowa przypadków następuje po 28 tygodniu ciąży i jest określana mianem zgonów późnych, którym najczęściej można zapobiec. W ciągu ostatnich 15 lat częstość późnych IUFD w Stanach Zjednoczonych zmniejszyła się o ponad 25%, natomiast częstość wczesnego obumarcia pozostała na dotychczasowym poziomie.
Pomimo istnienia wielu czynników ryzyka wewnątrzmacicznego obumarcia płodu (otyłość, palenie tytoniu, cukrzyca, zaawansowany wiek matki, rasa czarna, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrastania płodu oraz nabyte i niektóre wrodzone trombofilie) większość narażonych na te czynniki kobiet rodzi żywe dzieci. Chociaż są one związane z patologią ciąży, to powszechnie nie są uznawane za faktyczną przyczynę obumarcia płodu. W każdym przypadku może istnieć wiele czynników ryzyka i więcej niż jedna bezpośrednia przyczyna obumarcia płodu. Kombinacja wielu czynników ryzyka, genów i wpływu środowiska może skutkować martwym porodem, podczas gdy działanie tylko jednego z wymienionych może nie mieć żadnego wpływu na stan płodu.
W celu lepszej kategoryzacji i identyfikacji przyczyn obumarcia płodu powstało wiele systemów klasyfikacyjnych. Niestety mimo rozległej diagnostyki bezpośrednia przyczyna często pozostaje niezidentyfikowana. Jest to szczególnie częste w sytuacji obumarcia płodu w trzecim trymestrze ciąży. Nie można zatem przeceniać szczegółowej analizy przyczyn martwego porodu. Mimo że zdruzgotani rodzice początkowo mogą wątpić w celowość diagnostyki, która nie przywróci życia utraconemu dziecku, tego rodzaju ocena może przyczynić się do uspokojenia emocji i ukojenia bólu rodziców, szczególnie wtedy, gdy pozwala zidentyfikować przyczynę. Wykrycie powodu obumarcia płodu pozwala na oszacowanie możliwości powtórzenia się ryzyka, a w niektórych przypadkach pozwala zaplanować określone postępowanie położnicze, które może zwiększyć szanse na pomyślne zakończenie kolejnej ciąży.