Streszczenie
Poza spełnieniem życzenia pacjentki chcącej urodzić drogami natury VBAC wiąże się na poziomie indywidualnym ze zmniejszoną zachorowalnością matek oraz mniejszym ryzykiem powikłań w kolejnych ciążach. Na poziomie populacyjnym VBAC jest także związany ze zmniejszeniem całkowitego odsetka cięć cesarskich.
Chociaż TOLAC stanowi opcję dla wielu kobiet z cięciem cesarskim w wywiadzie, znanych jest kilka czynników zwiększających prawdopodobieństwo niepowodzenia, co prowadzi do tego, że VBAC wiąże się z większą zachorowalnością matek i noworodków. Ocena indywidualnego ryzyka i szans powodzenia VBAC jest więc ważnym elementem pozwalającym wyselekcjonować odpowiednie kandydatki do próby porodu drogami natury po cięciu cesarskim. Celem niniejszego dokumentu jest ocena ryzyka i korzyści TOLAC w różnych sytuacjach klinicznych i sformułowanie praktycznych wytycznych do postępowania oraz udzielania porad rodzącym z cięciem cesarskim w wywiadzie.
Wprowadzenie
W latach 1970-2007 wskaźnik cięć cesarskich w Stanach Zjednoczonych dramatycznie wzrósł z 5 do 31%. Ten wzrost był spowodowany kilkoma zmianami, jakie nastąpiły w praktyce klinicznej, między innymi wprowadzeniem elektronicznego monitorowania stanu płodu oraz ograniczeniem liczby porodów drogami natury przy położeniu miednicowym i porodów zabiegowych z zastosowaniem kleszczy położniczych. Częściowo za wzrost wskaźnika cięć cesarskich odpowiedzialne było także utrwalone przekonanie, że „raz cięcie cesarskie – zawsze cięcie cesarskie”. W latach 70. XX wieku część lekarzy zaczęła jednak podważać ten paradygmat, a zgromadzone od tego czasu dane potwierdzają, że TOLAC stanowi w wybranych przypadkach rozsądną opcję.
Zmiana w podejściu do zagadnienia TOLAC i rekomendacje zalecające próbę porodu pochwowego po cięciu cesarskim miały swoje odbicie we wzroście wskaźnika VBAC (VBAC na 100 kobiet po przebytym cięciu cesarskim) z niewielu ponad 5% w 1985 roku do 28,3% w 1996 roku. Całkowity wskaźnik cięć cesarskich zmniejszył się w 1995 roku do około 20%. Wraz ze wzrostem liczby kobiet podejmujących próbę porodu po cięciu cesarskim wzrosła także liczba pęknięć macicy oraz innych powikłań wynikających z TOLAC. Po części zarówno te doniesienia, jak i wynikająca z nich presja związana z kwestiami odpowiedzialności zawodowej spowodowały odwrót od VBAC i zmianę w trendach dotyczących cięć cesarskich. Do 2006 roku wskaźnik VBAC zmalał do 8,5%, a całkowity odsetek cięć cesarskich ponownie wzrósł do 31,1%. W niektórych szpitalach w ogóle zaprzestano proponowania pacjentkom TOLAC.
W 2010 roku odbyła się konferencja konsensusowa, na której National Institutes of Health (NIH) przeanalizował bezpieczeństwo oraz wyniki TOLAC i VBAC, a także czynniki związane z malejącą liczbą podejmowanych prób porodów pochwowych po cięciach cesarskich. Panel NIH stwierdził, że TOLAC stanowi rozsądną opcję dla wielu kobiet po przebytym cięciu cesarskim i wezwał towarzystwa i organizacje do ułatwiania pacjentkom dostępu do ośrodków oferujących tę opcję. Ponadto stwierdzono, że „głównym czynnikiem wpływającym na niechęć lekarzy i instytucji opieki zdrowotnej do proponowania pacjentkom TOLAC są obawy dotyczące odpowiedzialności zawodowej”.
Dodaj do ulubionych