Streszczenie
Zgodnie z definicją International Continence Society wysiłkowe nietrzymanie moczu (WNM) jest chorobą objawiającą się niezależnym od woli wyciekiem moczu podczas wysiłku, kichania lub kaszlu. W Stanach Zjednoczonych na wysiłkowe nietrzymanie moczu cierpi 23-38% kobiet w wieku powyżej 20 lat. Oszacowano, że nasilenie choroby jest ciężkie i częste u 7-10% chorujących kobiet.
Analiza danych Medicare wskazuje, że rocznie zaledwie 10% kobiet z rozpoznanym nietrzymaniem moczu jest leczonych operacyjnie.
Z uwagi na starzenie się populacji amerykańskiej i wzrost częstości choroby wraz z wiekiem staje się ważne, aby praktykujący lekarze znali aktualne metody leczenia pacjentek z tą coraz częstszą chorobą.
W artykule omawiamy metody stosowane obecnie i mogące znaleźć zastosowanie w najbliższej przyszłości.
Postępowanie zachowawcze
Leczenie farmakologiczne
Kobiety z WNM mogą być leczone zachowawczo lub chirurgicznie. Dotychczas jedynym skutecznym lekiem okazała się duloksetyna. Jest ona inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny i została zarejestrowana przez Food and Drug Administration. (FDA) do leczenia zaburzeń depresyjnych, zespołu lęku uogólnionego, bólu występującego w przebiegu fibromialgii lub neuropatii cukrzycowej. W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach duloksetyna zwiększała pojemność pęcherza moczowego i napięcie mięśnia zwieracza zewnętrznego cewki moczowej w mechanizmie oddziaływania na rdzeń kręgowy.
W wielu badaniach randomizowanych z podwójnie ślepą próbą duloksetyna wyraźnie łagodziła objawy WNM w porównaniu z placebo. Dmochowski i wsp. przeprowadzili w Ameryce Północnej badanie oceniające skuteczność duloksetyny, w którym stwierdzili zmniejszenie liczby epizodów nietrzymania moczu w tygodniu o 51% u kobiet leczonych duloksetyną w dawce 2 × 40 mg/24 h w porównaniu ze zmniejszeniem o 27% w grupie placebo. Ponadto w grupie leczonej duloksetyną obserwowali istotną poprawę jakości życia podawaną w skalach samooceny (np. ustąpienie zażenowania, ograniczeń stylu życia, poczucia wyobcowania). Trzeba jednak dodać, że 24% chorych przerwało leczenie duloksetyną z powodu działań niepożądanych (nudności, zmęczenia, bezsenności lub senności, zawrotów głowy i zaburzeń ostrości widzenia) w porównaniu z 4% chorych otrzymujących placebo.
Dodaj do ulubionych