Ocena i postępowanie w przypadku łożyska nisko schodzącego oraz przodującego w drugim trymestrze ciąży

Odpowiedź. W piśmiennictwie medycznym posługiwano się różnymi definicjami łożyska nisko schodzącego i łożyska przodującego, jednak większość badaczy uważa, że ryzyko jest zwiększone wtedy, gdy łożysko znajduje się w odległości do 20 mm od ujścia, a zwłaszcza jeśli je pokrywa. Na potrzeby tego artykułu oraz w celu ujednolicenia definicji jako przodujące określiliśmy łożysko pokrywające ujście wewnętrzne szyjki macicy, a niskoschodzące to takie, którego brzeg znajduje się od 1 do 20 mm od ujścia wewnętrznego. Jeśli odległość dolnego brzegu łożyska od ujścia wewnętrznego wynosi więcej niż 20 mm, uznaje się je za prawidłowe w drugim trymestrze ciąży, nie rozpoznaje się wtedy łożyska nisko schodzącego i taka sytuacja nie wymaga dalszej obserwacji.
Powszechne wykonywanie USG jako badania przesiewowego w drugim trymestrze ciąży doprowadziło do częstego rozpoznawania łożyska przodującego i nisko schodzącego u pacjentek bez objawów klinicznych. Częstość zależy od zastosowanej metody badania ultrasonograficznego. Przy badaniu przezbrzusznym wynosi 5-20%. Często rozpoznanie łożyska nisko schodzącego lub przodującego w drugim trymestrze jest fałszywie dodatnie, częściowo z powodu wypełnionego pęcherza moczowego, niezbędnego przy przezbrzusznym badaniu USG, co może wydłużyć szyjkę macicy i ucisnąć dolny odcinek macicy. Również w co najmniej połowie przypadków w przezbrzusznym badaniu USG nie można dokładnie uwidocznić ujścia wewnętrznego i dolnego brzegu łożyska (ryc. 1). Rozpoznanie łożyska przodującego lub nisko schodzącego powinno być ustalane na podstawie przezpochwowego badania USG (USG TV). Badanie jest bezpieczne, dokładne i dobrze tolerowane. Przy zastosowaniu USG TV częstość występowania łożyska przodującego w drugim trymestrze ciąży wynosi około 1-4%.