Streszczenie
Chociaż pierwotnie miała poprawić jakość badań naukowych, wraz z upływem czasu ta praca istotnie wpłynęła na praktykę kliniczną, a do 2005 roku American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) i Association of Women’s Health, Obstetric and Neonatal Nurses (AWHONN) opowiedziały się za powszechnym wprowadzeniem kryteriów oceny FHR NICHD.
W 2008 roku zwołano drugie spotkanie grupy roboczej ponownie oceniającej stosowane definicje w celu poprawy zaleceń, ich standaryzacji i interpretacji. Wnioski tej grupy roboczej, opublikowane we wrześniu 2008 roku, zmieniły wiele podstawowych zasad i pozwoliły na ustalenie nowych wytycznych. Zaproponowano nową definicję tachysystole (>5 skurczów w ciągu 10 minut, uśrednione do 30 minut), nowe klasyfikacje sporadycznych i nawracających deceleracji oraz trójstopniowy system klasyfikacji, jak donoszono w artykule redakcyjnym w Contemporary Ob/Gyn z grudnia 2008.
Wdrażanie nowych wytycznych
Wdrożenie wytycznych NICHD z 2008 roku wymagało reedukacji. W naszym ośrodku rozdaliśmy laminowaną, kieszonkową kartkę z danymi referencyjnymi i włączyliśmy nowe terminy do naszej dokumentacji elektronicznej oraz cotygodniowych obchodów. Zmieniliśmy również nasz obowiązkowy elektroniczny test na certyfikat z elektronicznego monitorowania płodu. Włączenie tych nowych standardów interpretacyjnych było istotnym, ale nie ogromnym wyzwaniem. W odróżnieniu od tego stworzenie precyzyjnych modeli postępowania z pacjentkami zaliczającymi się do trzech nowych kategorii NICHD było trudne, a w tej kwestii raport NICHD milczy. Szczególne wyzwanie stanowiło stworzenie spójnego schematu postępowania w przypadku zapisu kategorii II, jak również określenie, jak należy postępować w przypadku wystąpienia tachysystole w trakcie indukcji porodu bez ciągłego podłączania i odłączania oksytocyny. Nowy Practice Bulletin ACOG (z dodatkiem napisanym przez American College of Nurse Midwivesi AWHONN) wypełnia tę lukę.
Dodaj do ulubionych