Streszczenie

Jak wskazują wyniki nowych badań, geny mają przynajmniej częściowy wpływ na występowanie znacznie nasilonych nudności i wymiotów w czasie ciąży definiowanych jako niepowściągliwe wymioty ciężarnych.
Naukowcy z University of Southern California-Los Angeles i University of California-Los Angeles przeprowadzili badanie obejmujące 207 kobiet, które będąc w ciąży pojedynczej doświadczyły niepowściągliwych wymiotów ciężarnych, wymagały dożylnego uzupełnienia płynów i miały przynajmniej jedną siostrę, która wcześniej była w ciąży. Porównywano udzielane przez nie odpowiedzi z informacjami uzyskanymi od ich 110 znajomych, które w czasie ciąży relatywnie rzadko doświadczały nudności.

Zhang Y, Cantor RM, Macgibbon K, et al. Familial aggregation of hyperemesis gravidarum. Am J Obstet Gynecol. October 23, 2010. Wydanie online przed drukiem.

Niewielka zmiana stylu życia zmniejsza ryzyko raka jelita grubego


Jak wskazują wyniki nowego duńskiego badania, stosowanie zdrowej diety, niepalenie, umiarkowane picie alkoholu (kobiety nie więcej niż 7, mężczyźni nie więcej niż 14 drinków w tygodniu), utrzymywanie obwodu w talii poniżej 89 cm u kobiet i 102 cm u mężczyzn i wykonywanie ćwiczeń fizycznych przez minimum 30 minut dziennie mogłoby zapobiec prawie jednej czwartej (23%) wszystkich rozpoznawanych co roku przypadków raka jelita grubego.

Kirkegaard H, Johnsen NF, Christensen J, et al. Association of adherence to lifestyle recommendations and risk of colorectal cancer: a prospective Danish cohort study. BMJ. 2010;341:c5504.

Rasa może mieć wpływ na wystąpienie nawrotu raka macicy

Według naukowców z Henry Ford Hospital w Detroit u Afroamerykanek częściej dochodzi do nawrotu raka macicy niż u kobiet rasy kaukaskiej pomimo takiego samego sposobu leczenia.

Laser B, Robbins J, Haley M, et al. Long-term clinical outcomes and patterns of recurrence of 750 surgically staged patients with stages I-II endometrial carcinoma: a single institution experience. Int J Radiat Oncol Biol Phys. 2010; 78(3); suppl 1: S396–S397.

Młode kobiety o niskich dochodach osiągają zbyt duży przyrost masy ciała w czasie ciąży i nie zmniejszają jej po porodzie

Wyniki ostatniego badania wskazują, że prawie dwie trzecie (62%) młodych kobiet z mniejszości etnicznych o niskich dochodach zwiększają masę ciała w czasie ciąży powyżej maksymalnych zaleceń, a rok po porodzie ponad połowa (52%) nadal ma o 4,5 kg większą masę ciała.
W badaniu wzięło udział 427 kobiet w wieku 14-25 lat w ciąży pojedynczej, objętych prenatalną opieką medyczną w jednej z dwóch klinik stanowych. Były to głównie Afroamerykanki i Latynoski.

Gould Rothberg BE, Magriples U, Kershaw TS, et al. Gestational weight gain and subsequent postpartum weight loss among young, low-income, ethnic minority women. Am J Obstet Gynecol. October 23, 2010. Wydanie online przed drukiem.

Czy ryzyko zgonu noworodka jest większe, jeśli poród przyjmuje położna?

Jak wynika z ostatniego prospektywnego badania kohortowego przeprowadzonego w Holandii, u dzieci kobiet będących w grupie małego ryzyka powikłań urodzonych pod nadzorem położnej może istnieć ponad dwa razy większe ryzyko zgonu okołoporodowego związanego z przebiegiem porodu (ryzyko względne [RR] 2,33, 1,12-4,83) i takie samo ryzyko przyjęcia na oddział intensywnej terapii noworodka jak u dzieci kobiet z grupy dużego ryzyka urodzonych pod nadzorem lekarza położnika.

Evers AC, Brouwers HA, Hukkelhoven CW, et al. Perinatal mortality and severe morbidity in low and high risk term pregnancies in the Netherlands: prospective cohort study. BMJ. 2010;341:c5639.

Starsi ludzie jedzący czekoladę mogą mieć zdrowsze serce

Naukowcy z Australii odkryli, że u kobiet powyżej 70 roku życia, które przyznają się do jedzenia czekolady (porcja równoważna około 1 filiżance gorącego kakao) przynajmniej raz w tygodniu istnieje o 35% mniejsze ryzyko hospitalizacji lub śmierci z powodu chorób serca w ciągu 10 lat i prawie o 60% mniejsze ryzyko hospitalizacji lub śmierci z powodu niewydolności serca.

Lewis JR, Prince RL, Zhu K, et al. Habitual chocolate intake and vascular disease: a prospective study of clinical outcomes in older women. Arch Intern Med. 2010;170(21):1857–1858.

Liczba kilogramów może nie być tak ważna jak sprawność ogólna

Według ostatniego badania z Teksasu kobiety z wysokim poziomem wydolności fizycznej, niezależnie od masy ciała, cechuje mniejsza umieralność ogólna niż ważące mniej kobiety z gorszą kondycją.
Naukowcy obserwowali w sumie 11 335 kobiet, u których w latach 1970-2005 przeprowadzono podstawowe badania przedmiotowe obejmujące pomiary wskaźnika masy ciała (BMI), obwodu brzucha, wskaźnika talia-wzrost i talia-biodra, procentowej zawartości tłuszczu w organizmie oraz test wysiłkowy na bieżni. Kobiety podzielono pod względem kondycji na grupy o niskiej (najniższa 20%), umiarkowanej (średnia 40%) i wysokiej (najwyższa 40%) wydolności fizycznej oraz według standardowych klinicznych punktów odcięcia dla otyłości.

Farrell SW, Fitzgerald SJ, McAuley PA, et al. Cardiorespiratory fitness, adiposity, and all-cause mortality in women. Med Sci Sports Exerc. 2010; 42 (11): 2006–2012.

Wiarygodność domowych testów płodności została podważona

Wyniki małego badania przeprowadzonego przez University of North Carolina w Chapel Hill School of Medicine sugerują, że lekarze powinni informować pacjentki w wieku reprodukcyjnym o braku wiarygodności testów płodności stosowanych w domu do oceny dni płodnych. Naukowcy stwierdzili, że wyniki takich testów, reagujących na stężenie hormonu FSH (folikulotropina), często mylnie wskazują dni płodne jako niepłodne.

Study raises concerns about ability of tests to predict fertility [news release]. Chapel Hill, North Carolina. University of North Carolina School of Medicine Office of Public Affairs and Marketing; October 26, 2010.http://www.med.unc.edu/www/news/2010/october/study-raisesconcern-about-ability-of-tests-to-predict-fertility/.

Skuteczność tamoksyfenu/radioterapii w leczeniu chorych pomiejscowym usunięciu DCIS

U chorych na raka przewodowego in situ (ductal carcinoma in situ, DCIS), leczonych doszczętnym miejscowym usunięciem ogniska nowotworu, radioterapia zmniejsza o około 60-70% częstość występowania nowych zmian zarówno raka inwazyjnego, jak i DCIS, w tej samej piersi w porównaniu z chorymi, których nie napromieniano. W przeciwieństwie do wyników uzyskanych początkowo stwierdzono też, że zastosowanie tamoksyfenu zmniejsza o 30% częstość występowania nowych zmian oraz nawrotów DCIS w tej samej piersi, a także o około 55% w drugiej piersi. Spostrzeżenia te pochodzą z uaktualnionej analizy odległych wyników badania UK/ANZ (United Kingdom, Australia, and New Zealand) DCIS.

Cuzick J, Sestak I, Pinder SE, et al. Effect of tamoxifen and radiotherapy in women with locally excised ductal carcinomain situ: long-term results from the UK/ANZ DCIS trial. Lancet Oncol. 2011; 12 (1): 21-29.

Pełny tekst artykułu

Artykuł archiwalny w formacie PDF

Otwórz PDF (100 KB)