Zmniejszanie stężenia cholesterolu LDL: jak mała powinna być wartość docelowa i czy leczenie hipolipemizujące jest bezpieczne?

Połączenie kwasu nikotynowego lub fenofibratu ze statynami w umiarkowanych dawkach jest prawdopodobnie bezpieczne, natomiast bezpieczeństwo łączenia tych leków z dużymi dawkami statyn wymaga jeszcze ustalenia. Rozważając zastosowanie statyny w dużej dawce lub leczenie skojarzone obejmujące statynę w celu zwiększenia korzyści uzyskiwanych u chorych, należy zwracać uwagę na te elementy charakterystyki klinicznej, które pozwalają przewidywać toksyczny wpływ statyn na mięśnie i wątrobę. Wprowadzenie
Uzyskano wiele zgodnych dowodów, które potwierdzają, że zmniejszanie stężenia cholesterolu we frakcji lipoprotein omałej gęstości (LDL-C) prowadzi do proporcjonalnej redukcji ryzyka choroby wieńcowej i udaru mózgu.
Statyny zmniejszają ryzyko choroby wieńcowej o 23%, a ryzyko udaru mózgu u 17% na każde zmniejszenie stężenia LDL-C o 38 mg/dl [1••]. Podobną  zależność między spadkiem stężenia LDL-C a redukcją ryzyka choroby wieńcowej obserwuje się w przypadku innych sposobów leczenia hipolipemizującego, które zmniejszają stężenie LDL-C, takich jak dieta, stosowanie leków wiążących kwasy żółciowe oraz chirurgiczne ominięcie jelita krętego (ileal bypass) [2•].
Mimo iż w niemal wszystkich podgrupach pacjentów zmniejszenie stężenia LDL-C wiąże się z podobnym względnym zmniejszeniem ryzyka sercowo-naczyniowego, bezwzględne zmniejszenie ryzyka może znacznie się różnić w zależności od początkowego ryzyka. Na tej podstawie sformułowano wytyczne, w których zalecono intensyfikację leczenia zmniejszającego stężenie LDL-C w zależności od ryzyka pacjenta.